van Mariana Enríquez
Kenmerkend: literair, psychologisch en duister.
Waarom deze past
Mariana Enríquez schreef eerder al een bundel in dezelfde stijl, en die leest als een opmaat naar Dingen die we verloren in het vuur. Meer hekserij en volksgeloof, met vrouwen die net zo onvoorspelbaar en hard zijn.
Gedeeld: duister en literair
Waarom deze past
Peter Straub schreef net als Enríquez literaire horrorverhalen waarin het gruwelijke uit gewone mensen voortkomt. Amerikaanser en langer van adem per verhaal, maar met dezelfde weigering om de lezer gerust te stellen.
Gedeeld: duister, literair en psychologisch
Waarom deze past
Wie de verhalen van Enríquez waardeerde omdat ze niet alles uitleggen, vindt bij de jonge Willem Frederik Hermans dezelfde onrust. Geen Argentijnse straten maar naoorlogs Nederland, met personages die net zo weinig deugen.
Gedeeld: literair, duister en psychologisch
Hilary Mantel
Waarom deze past
Hilary Mantel doet in haar korte verhalen wat Enríquez in Buenos Aires doet: ze laat de alledaagse werkelijkheid net een slag draaien tot het schuurt. Engelser en ironischer, met dezelfde scherpe pen voor vrouwen die zich niet netjes gedragen.
Gedeeld: literair, duister en psychologisch
Waarom deze past
De meisjes en vrouwen bij Enríquez zijn geen brave slachtoffers, en ook de tiener in het debuut van Iain Banks is allesbehalve onschuldig. Een korte, schokkende roman met dezelfde zwarte humor die af en toe door de horror heen breekt.
Gedeeld: duister en literair
Waarom deze past
Hugo Claus laat een televisieploeg op een eiland in de Middellandse Zee een passiespel opnemen, en net als bij Enríquez gaat het gewone langzaam over in iets onheilspellends. Literair, scherp en vol ongemak.
Gedeeld: literair en duister
Waarom deze past
Korte verhalen waarin angst het stuur overneemt, maar dan uit Nederland: Jan Siebelink schrijft ingetogener dan Enríquez, met hoofdpersonen die vastzitten in hun eigen hoofd. Een goede keus als je de psychologische kant van haar verhalen het sterkst vond.
Gedeeld: literair en psychologisch
H.G. Wells
Waarom deze past
Lichamen die vervormd en verminkt worden zijn een terugkerend beeld bij Enríquez, en H.G. Wells maakte daar ruim een eeuw eerder al een hele roman van. Victoriaans en avontuurlijk van vorm, maar de gruwel komt net zo hard aan.
Gedeeld: duister
Waarom deze past
Een spookverhaal waarin de verteller zelf misschien het minst betrouwbaar is: Kingsley Amis maakt er een zwartkomische roman van over een herbergier met te veel drank op. Lezers van Enríquez herkennen de vermenging van het bovennatuurlijke met menselijke zwakte.
Gedeeld: duister, literair en psychologisch
Waarom deze past
Een dorp waar geruchten rondgaan en iedereen iets verbergt: Hugo Claus schreef het over een deserteur die terugkeert naar Vlaanderen. De dreiging blijft net als bij Enríquez half onuitgesproken, wat het juist zo ongemakkelijk maakt.
Gedeeld: literair en duister
Waarom deze past
Arnon Grunberg laat een man die trots is op zijn gezondheid in onrustige landen belanden, en net als bij Enríquez blijkt het gewone leven daar flinterdun. Droog, scherp en ongemakkelijk.
Gedeeld: literair en psychologisch
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
