Waarom deze past
Maurice Allington ziet doden die niemand gelooft; Alison Hart verdient er haar geld mee als medium in de Londense voorsteden. Mantel mengt net als Amis het bovennatuurlijke met droge humor en een duister randje, en laat je twijfelen aan wat echt is.
Gedeeld: duister, literair en psychologisch
Waarom deze past
Een verteller die zwaar aan de opium zit en dingen ziet die misschien niet bestaan: Simmons laat Wilkie Collins over Dickens vertellen zoals Amis zijn drinkende herbergier laat vertellen. Langer en gruwelijker, met dezelfde twijfel over wat waar is.
Gedeeld: duister, literair en psychologisch
Kate Mosse
Waarom deze past
De groene man is een spookhuis op het Engelse platteland, en Mosse put net zo uit oude volksverhalen voor deze spookverhalen uit Engeland en Frankrijk. Korter dan de roman van Amis, maar met dezelfde ouderwetse sfeer van iets wat in het huis blijft hangen.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en spanning
Waarom deze past
Bij Wilde zit het kwaad in een schilderij op zolder, bij Amis in een eeuwenoude herberg. Allebei Engelse klassiekers waarin een man met een zwak voor genot iets bovennatuurlijks binnenlaat, geestig geschreven en steeds duisterder.
Gedeeld: duister, literair en psychologisch
Waarom deze past
Het Dolfijnenhotel waar de verteller van Murakami naar terugkeert, is net als de herberg van Amis een gebouw waar iets niet klopt. Vreemde verschijningen, een melancholieke ik-figuur en veel droge humor, alleen dromeriger en minder angstig.
Gedeeld: met humor, langzaam opbouwend en literair
Waarom deze past
Frank woont met zijn vader op een eilandje en houdt er rituelen op na die je de rillingen geven. Banks schrijft net als Amis vanuit een verteller die je niet helemaal kunt geloven, maar duisterder en veel gewelddadiger.
Gedeeld: duister, literair en psychologisch
Waarom deze past
Louis vertelt zijn levensverhaal aan een journalist, en net als Maurice Allington is hij een man die niet loskomt van iets wat al eeuwen bestaat. Rice is romantischer en weelderiger, Amis droger, maar allebei mengen ze horror met een literaire stem.
Gedeeld: duister, literair en psychologisch
Mariana Enríquez
Waarom deze past
Bij Enríquez sluipt de horror het gewone Argentijnse leven binnen, zoals bij Amis de geest de herberg. Korte verhalen, harder en eigentijdser dan De groene man, voor wie wil blijven griezelen zonder een hele roman.
Gedeeld: duister, literair en psychologisch
Mariana Enríquez
Waarom deze past
Twaalf verhalen waarin het bovennatuurlijke opduikt in het leven van gewone Argentijnse vrouwen. Wie bij Amis waardeerde dat het spookverhaal ook over drank en een rommelig gezin gaat, vindt hier dezelfde mix van alledag en angst.
Gedeeld: duister, literair en psychologisch
Carlos Ruiz Zafón
Waarom deze past
David Martín sluit in het Barcelona van de jaren twintig een raadselachtig contract met een uitgever die meer lijkt dan hij is. Zafón bouwt net als Amis een verhaal rond een oud kwaad en een verteller die er steeds dieper in raakt.
Gedeeld: duister, literair en spanning
Waarom deze past
Een man ligt in coma en droomt een vreemde wereld bij elkaar, en je weet nooit zeker wat echt is. Banks speelt net als Amis met een verteller wiens waarneming niet te vertrouwen is, met meer verbeelding en minder spook.
Gedeeld: duister, literair en psychologisch
Waarom deze past
McEwan laat een ongeboren kind vertellen hoe zijn moeder en haar minnaar een plan smeden in een vervallen Londens huis. Geen geest, wel dezelfde benauwde sfeer en scherpe humor als in De groene man, en een verteller met een heel eigen kijk.
Gedeeld: literair, psychologisch en spanning
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
