van Mariana Enríquez
Kenmerkend: literair, psychologisch en duister.
Mariana Enríquez
Waarom deze past
Wie na deze bundel meer Mariana Enríquez wil, kan door met haar latere verhalen over het hedendaagse Argentinië, waar sociale ellende en het bovennatuurlijke door elkaar lopen. Iets grimmiger en politieker, met dezelfde vrouwen die zich niet laten wegzetten.
Gedeeld: duister en literair
Waarom deze past
Shirley Jackson is een duidelijke voorloper van Enríquez: ook zij schrijft over vrouwen bij wie angst en verlangen niet meer uit elkaar te halen zijn. Een spookhuisroman in plaats van verhalen, met dezelfde griezel die vooral in het hoofd zit.
Gedeeld: literair en duister
Waarom deze past
Net als Enríquez schreef Willem Frederik Hermans korte verhalen waarin het gewone leven onderhuids ontspoort. Zijn vroege bundel is droger en minder bovennatuurlijk, maar net zo verontrustend over wat mensen in hun hoofd meedragen.
Gedeeld: literair, duister en psychologisch
Waarom deze past
De duistere kant van jonge mensen, die Enríquez in haar verhalen over meisjes blootlegt, staat ook centraal in het debuut van Iain Banks over een tiener op een afgelegen Schots eiland. Rauwer en gruwelijker, voor wie de wreedste verhalen uit deze bundel het sterkst vond.
Gedeeld: duister en literair
Kate Mosse
Waarom deze past
De wraak en hekserij in de verhalen van Enríquez hebben een Europees familielid in de spookverhalen van Kate Mosse, die teruggaan op oude volksverhalen. Klassieker en zachter, maar net zo goed in het onheil dat langzaam dichterbij komt.
Gedeeld: duister, spanning en wraak
Waarom deze past
Sarah Waters bouwt net als Enríquez de griezel langzaam op, in een vervallen Engels landhuis kort na de oorlog. Een roman in plaats van korte verhalen, met dezelfde vraag of het kwaad van buitenaf komt of uit de mensen zelf.
Gedeeld: duister en literair
Waarom deze past
Ook Kingsley Amis laat het spookachtige een gewoon leven binnenkomen, op het Engelse platteland. Meer zwarte humor en minder Latijns-Amerika, maar met dezelfde literaire griezel als bij Enríquez.
Gedeeld: duister, literair en psychologisch
Waarom deze past
Waar Enríquez het bovennatuurlijke in het Argentijnse dagelijks leven zet, laat Anne Rice een vampier zijn hele leven opbiechten. Romantischer en weelderiger, met dezelfde aandacht voor wat het duister met iemands binnenwereld doet.
Gedeeld: duister, psychologisch en literair
Waarom deze past
Ook Dan Simmons laat een stad zelf griezelig worden, zoals Enríquez dat met Buenos Aires doet: hier is het Calcutta, waar een Amerikaanse dichter met zijn gezin belandt. Harder en meer horror, voor wie de donkerste verhalen uit De gevaren van roken in bed zocht.
Gedeeld: duister
Waarom deze past
Clive Barker zet het bovennatuurlijke in een glamoureuze omgeving: een uitgerangeerde filmster verschanst zich in een huis in Hollywood waar het niet pluis is. Uitbundiger en gruwelijker dan Enríquez, met dezelfde fascinatie voor plekken die hun bewoners niet loslaten.
Gedeeld: duister
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
