Een spookkamer in een kasteel bij Wells, een spookherberg op het Engelse platteland bij Kingsley Amis. Maurice Allington drinkt, versiert en ziet dingen die er niet zouden moeten zijn, in een geestige en griezelige Engelse gothic.
Kate Mosse baseert haar spookverhalen op oude volksverhalen uit Engeland en Frankrijk. Net als Wells kiest ze voor klassieke griezel in korte vorm, met kastelen, vloeken en een sfeer die langzaam omslaat.
De vroegste griezelverhalen van Ray Bradbury, uit zijn eerste bundel en later werk. Net als De rode kamer gaat het om korte, sfeervolle huiver, vaak met een sarcastisch randje dat Wells-lezers zullen herkennen.
Wells heeft een sukkelig spook, Straub heeft er een dat klaagt over zijn lot, en verder een stuk minder lieve verhalen. Zeven griezelverhalen van een moderne meester, literair en een flink stuk zwarter dan De rode kamer.
Waar Wells een sceptische jongeman de nacht in een spookkamer laat doorbrengen, laat Enríquez het onheil binnensluipen in het Buenos Aires van nu. Korte verhalen waarin angst en sociale werkelijkheid in elkaar haken.
Twaalf verhalen over Argentijnse vrouwen bij wie het leven op zijn kop gaat door iets onverklaarbaars. Mariana Enríquez doet wat Wells deed met zijn spookkamer: het gewone leven één stap te ver duwen.
Een zwerver met een lijf vol tatoeages die bewegen en vertellen: Bradbury bundelt zo zijn verhalen tot één griezelig geheel. Even kort en sfeervol als de vier verhalen van Wells, met meer sciencefiction.
Wells' spookkamer draait om wat je denkt te zien in het donker; Hermans' vroege verhalen gaan over mensen die door achterdocht worden opgevreten. Literair Nederlands griezelwerk met een rauwe, psychologische kant.
Wie na deze bundel meer Wells-griezel zoekt, moet naar het eiland van Moreau: een schipbreukeling belandt bij een geleerde die vreselijke proeven doet. Langer en wreder dan De rode kamer, maar met dezelfde kunst van onbehagen.
Siebelinks hoofdpersonen voelen zich opgejaagd, alsof ze gevangen zitten in een droom die niet ophoudt. Vijf korte, literaire verhalen die de spanning opbouwen zoals de nacht in Wells' spookkamer.
Geen kasteel en geen spook, wel alledaagse Engelse levens waarin iets begint te wringen: Mantel bouwt haar korte verhalen op met dezelfde droge Britse toon waarmee Wells zijn sceptische jongeman de donkere gang in stuurt.
Geen spoken maar gangsters: Chandler deelt met Wells het talent om in een kort verhaal een sfeer neer te zetten en die met een grimmige grap te breken. Vijf misdaadverhalen voor wie na De rode kamer zin heeft in duister uit de stad.