Boeken zoals Nat stro en andere griezelverhalen

Waarom deze past

Bradburys vroege griezelverhalen uit Dark Carnival zijn familie van Nat stro: kort, donker en begonnen in een gewone straat of een gewoon huis. Bradbury is poëtischer en nostalgischer, Matheson droger, maar allebei laten ze het onheil binnensluipen.

Gedeeld: duister, korte hoofdstukken en psychologisch

Waarom deze past

Twaalf nieuwe verhalen over gewone Argentijnen, vooral vrouwen, van wie het leven ineens op zijn kop staat. Enríquez is rauwer en hedendaagser dan de Matheson uit 1976, maar het onheil zit ook bij haar in het gewone leven.

Gedeeld: beklemmend, duister en psychologisch

Waarom deze past

Wie het griezelige van Nat stro het liefst midden in een gewoon gezin ziet, leest hier verder. Mariana Enríquez vermengt horror met de sociale werkelijkheid van Argentinië, waar armoede en verdwijningen net zo eng zijn als spoken.

Gedeeld: beklemmend, duister en psychologisch

Waarom deze past

Vijf verhalen van Jan Siebelink over mensen die zich gevangen voelen in een nachtmerrie, opgejaagd door angst voor hun eigen lichaam. Literairder en trager dan Matheson, maar het onbehagen zit net zo dicht op de huid.

Gedeeld: beklemmend, duister en psychologisch

Waarom deze past

Zes verhalen van Willem Frederik Hermans over angst, waan en een wereld die niet te vertrouwen is. Net als in Nat stro klopt er steeds iets niet aan wat er om de hoofdpersoon heen gebeurt; Hermans is somberder en filosofischer.

Gedeeld: beklemmend, duister en psychologisch

Waarom deze past

Frank woont met zijn vreemde vader op een afgelegen Schots eilandje, en hoe langer je leest, hoe minder dat gezin klopt. Een roman in plaats van verhalen en veel grimmiger dan Matheson, maar met hetzelfde onheil achter een gewone voordeur.

Gedeeld: beklemmend, duister en psychologisch

Waarom deze past

Wie na de onderkoelde toon van Nat stro trek heeft in iets heftigers, pakt deze bundel met drie horrorschrijvers, onder wie Clive Barker. Ook korte verhalen, maar bloederiger en zonder Mathesons ingehouden stijl.

Gedeeld: beklemmend, duister en spanning

Waarom deze past

Peter Straubs eerste griezelroman draait om een vrouw die na de dood van haar dochtertje in Londen opnieuw begint. Net als bij Matheson groeit het onheil uit iets huiselijks, alleen trager en over een hele roman.

Gedeeld: beklemmend, duister en psychologisch

Waarom deze past

Acht korte schokjes van Matheson, en daarna zin in één lang, sluipend verhaal? Marion Zimmer Bradley neemt de tijd voor een vergeten plaatsje in Amerika waar het onheil langzaam bovenkomt. Klassiek gothic, weinig bloed, veel onbehagen.

Gedeeld: beklemmend, duister en spanning

Waarom deze past

Mathesons bekendste roman trekt het griezelige van zijn korte verhalen door over een heel boek: Robert Neville is de laatste normale mens en barricadeert elke nacht zijn huis. Net zo nuchter verteld als Nat stro, maar eenzamer.

Gedeeld: beklemmend, duister en psychologisch

Waarom deze past

Hans Dorrestijn zonder grappen: verhalen waarin het kwaad zich binnen het gezin afspeelt. Dat maakt ze verwant aan Matheson, die het onheil ook in huis legt, al is Dorrestijn harder en realistischer. Niets bovennatuurlijks, wel even eng.

Gedeeld: duister, korte hoofdstukken en psychologisch

Waarom deze past

Tien verhalen van Mark Haddon die putten uit geschiedenis, mythen en sprookjes. Minder griezel dan Nat stro, maar ook Haddon laat het vertrouwde langzaam vreemd worden en zet je als lezer in een ongemakkelijke stilte.

Gedeeld: duister, korte hoofdstukken en psychologisch