Boeken zoals Julia

Waarom deze past

Julia trekt in een te groot Londens huis en twijfelt al snel aan wat ze ziet. Eleanor in Hill House kampt met hetzelfde: is het het huis of zit het in haar hoofd? Shirley Jackson houdt het nog stiller en ingehoudener dan Straub.

Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en psychologisch

Waarom deze past

Net als Julia Lofting woont de jonge vrouw in Rebecca in een huis waar een ander nog altijd aanwezig lijkt. Geen spookverhaal in strikte zin, wel dezelfde langzaam groeiende onrust en een vertelster die zichzelf steeds kleiner maakt.

Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch

Waarom deze past

Sarah Waters zet, net als Straub hier, een groot huis neer waarin verdriet en iets onverklaarbaars door elkaar lopen. Het tempo ligt laag en de angst kruipt langzaam naar binnen, nu op het Engelse platteland van kort na de oorlog in plaats van in Londen.

Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en psychologisch

Waarom deze past

Julia gaat over wat het verlies van een kind met een ouder doet, en die angst ligt ook onder Dodenwake. Stephen King laat een jonge dokter met zijn gezin op het Amerikaanse platteland neerstrijken; luider en lichamelijker dan Straub, maar het verdriet snijdt net zo diep.

Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en psychologisch

Waarom deze past

Julia Lofting ziet overal haar overleden dochter terug, en ook in Audrina's ouderlijk huis is een gestorven meisje nooit echt weg: de zus naar wie ze is vernoemd. V.C. Andrews kleurt het met meer familiedrama en minder Londense mist.

Gedeeld: beklemmend, duister en psychologisch

Waarom deze past

Het meisje dat Julia op straat ziet, is het soort beeld waar Mariana Enríquez hele verhalen omheen bouwt. Haar Argentijnse spookverhalen zijn kort, rauw en vaak bijtend, een fijne tegenhanger van Straubs trage, Engelse rouwroman.

Gedeeld: beklemmend, duister en psychologisch

Waarom deze past

Julia's spookverhaal speelt zich af tussen de muren van één huis; in De groene man is dat een Engelse herberg waar het volgens oude verhalen spookt. Kingsley Amis speelt net als Straub met de vraag of je de hoofdpersoon kunt geloven, al is zijn toon droger en spottender.

Gedeeld: duister, psychologisch en spanning

Waarom deze past

Na Julia's rouw in een Londens huis leest Doodslicht als een Amerikaanse neef: een ingeslapen stadje zonder contact met de buitenwereld en een leeg gebouw op de heuvel waar het niet pluis is. Bradley legt meer nadruk op magie dan op verdriet.

Gedeeld: beklemmend, duister en langzaam opbouwend

Waarom deze past

Straub zet zijn spookhuis in Londen, Clive Barker het zijne in de heuvels van Hollywood, waar filmster Todd Pickett zich terugtrekt nadat de industrie hem heeft uitgekauwd. Groter, wilder en lichamelijker dan Julia, maar ook hier is het huis zelf de bron van de dreiging.

Gedeeld: beklemmend, duister en langzaam opbouwend

Waarom deze past

Wat Julia zo naar maakt, is dat het onheil in een doodgewone straat begint. De recentste bundel van Enríquez werkt net zo, maar dan in Argentinië en in twaalf korte, venijnige stukken die vaak vrouwen volgen.

Gedeeld: beklemmend, duister en psychologisch

Waarom deze past

Julia laat je steeds afvragen of de hoofdpersoon wel helder ziet, en Drood speelt dat spel nog langer. Simmons laat de schrijver Wilkie Collins vertellen over zijn vriendschap met Dickens, tussen opium en schimmen in het Victoriaanse Londen; veel dikker en historischer.

Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en psychologisch

Waarom deze past

Zoek je na Julia iets korters met dezelfde klassieke spooksfeer, dan passen de verhalen van Kate Mosse. Ze gaan terug op oude volksverhalen uit Engeland en Frankrijk en zijn minder psychologisch, meer sprookjesachtig griezelig.

Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en spanning