June steelt een roman, en bij Koch ontdekt een man dat hij als herkenbaar personage in een succesvol boek is beland. Twee kanten van dezelfde vraag: van wie is een verhaal eigenlijk? Koch is gemener en Nederlandser, maar net zo scherp over de boekenwereld.
Een schrijver van drieëndertig die niet meer aan schrijven toekomt en zich door de Amsterdamse nachten laat drijven: Te Gussinklo laat de kant zien die June wanhopig verbergt. Trager en literairer dan Kuang, met een even ongemakkelijke blik in een schrijvershoofd.
Twee vriendinnen van de middelbare school die allebei geld nodig hebben, en de vraag hoe ver je daarvoor gaat: Bervoets stelt hem net zo genadeloos als Kuang. Korter en droger, en ook hier is niemand alleen maar sympathiek.
Gedeeld: literair, moreel grijze hoofdpersoon en toegankelijk
June moet liegen om haar verhaal overeind te houden, en Désiré Cordier ook: hij doet alsof hij dement is om aan zijn liefdeloze huwelijk te ontsnappen. Verhulst maakt er een zwartkomische roman van, kleiner van schaal maar even scherp.
Elvira, Broccoli en Ewald dromen van een filmcarrière in Hollywood, en hun operatie Brando heeft iets van Junes honger naar erkenning. Grunberg is absurder en wreder dan Kuang, met dezelfde ironie over wie mag schitteren en wie niet.
Een journaliste van vijfentwintig die van haar moeder leerde nooit op schoonheid te bezuinigen: Bervoets schetst net als Kuang een jonge vrouw met een zorgvuldig gepoetst imago. Korter en Nederlandser, en scherp over hoe je jezelf presenteert.
June houdt zichzelf voor dat ze het verdient, en Ignatius J. Reilly is net zo zeker van zijn eigen gelijk. Toole schreef een uitbundige, grappige klassieker over een man die botst met alles om hem heen, minder spannend dan Yellowface en veel absurder.
Gerritsen geeft haar hoofdpersoon net als Kuang een stem die je niet altijd sympathiek vindt en toch blijft volgen. Roxy verliest haar man bij een ongeluk waarin ook zijn minnares sterft, en wat volgt is snel, schurend en vaak grappig.
Kuang prikt in de uitgeefwereld, Koch in het koningshuis: koning Hendrik besteeg de troon zonder veel vragen, en de opvolging is onzeker. Een satire met dezelfde gemene humor over mensen die hun imago bewaken.
Wat sociale media bij Kuang doen, doet het nieuws over de komst van Christus bij Verhulst: een hele stad die zich ineens anders gaat gedragen. Een korte, uitgelaten satire, voor wie in Yellowface vooral om de publieke hysterie moest lachen.
Epi Brons runt een tegelbedrijf en een kwakkelende voetbalclub, en Giphart volgt hem met dezelfde vlotte, ironische pen die Kuang voor June gebruikt. Minder literaire wereld, meer ijdelheid in de kantine.
Gedeeld: met humor, moreel grijze hoofdpersoon en toegankelijk
Een negentienjarige uit Vlissingen die in Parijs haar grote toekomst zoekt: Hermans geeft Paulina dezelfde ambitie als June, in een lichtvoetige roman met een venijnig randje. Ouder en klassieker, en net zo scherp over wie je wordt als je iets wilt.