Operatie Brando is een plan van mensen die zichzelf zwaar overschatten, en daarin is Ignatius J. Reilly de onbetwiste kampioen. Een komische klassieker uit New Orleans, voller en uitbundiger dan Grunberg maar met dezelfde lach om grootheidswaan.
Een jonge vrouw aan een hotelbalie die weet dat het grote leven op haar wacht: ze had zo in Grunbergs bende van aspirant-sterren kunnen passen. Reisel schrijft met dezelfde mengeling van spot en mededogen voor wie wil schitteren.
Frans Laarmans wil zakenman worden zonder ook maar iets van kaas te weten, net zoals Broccoli en co een filmcarrière plannen zonder rol. Elsschot is beknopter en ouder, maar het lachen om valse hoop is hetzelfde.
Elvira, Broccoli en Ewald willen beroemd worden, en Walter van Raamsdonk draait mee in een scene waar roem alles is. Zwagerman zet die honger naar erkenning neer in het uitgaansleven van de jaren tachtig, rauwer en minder lollig dan operatie Brando.
Een schrijver die zijn vriend J. Kessels zoekt en daarbij in onwaarschijnlijke situaties belandt: de absurde energie doet denken aan operatie Brando. Thomése is grover en luidruchtiger, met een Brabantse onderkant.
Een jongen moet een verdwenen bruidegom terugvinden en dat plan loopt al snel uit de hand, net als de schemes van Elvira en haar vrienden. Benali schrijft kleurrijk en kluchtig, met een Marokkaanse familie als middelpunt.
Flora Vos leeft voor uiterlijk en status, en die drang om iemand te worden die je niet bent maakt haar een nicht van Grunbergs figuranten. Bervoets is scherp en hedendaags, met een journalistieke blik op ijdelheid.
Net als in Figuranten draait het om mensen die zich voorbereiden op een grote gebeurtenis die hun leven zou moeten veranderen. Verhulst maakt er een satire op een hele stad van, korter en nog zotter.
Een jonge vrouw met grote dromen trekt naar Parijs en komt in een wereld terecht die ze niet overziet. Hermans deelt met Grunberg de ironische afstand tot zijn personages, al is de toon hier speelser dan je van hem verwacht.
Een jonge Nederlander die in het chaotische Moskou van 1991 zijn geluk probeert: het gesjoemel en de schelmenstreken passen bij de bende uit Figuranten. Waterdrinker voegt er een flinke dosis geschiedenis aan toe.
Koch drijft de spot met een koning die zijn rol vooral speelt, en dat toneelspel rond status sluit aan bij Grunbergs aspirant-acteurs. Satirischer en politieker, met dezelfde scherpe humor.