Een jongen die soldaat wordt terwijl hij eigenlijk nog iemands zoon is: Martin Bromley is in 1914 te jong voor het front. Stefan Brijs schrijft een volle roman, waar Moeyaert het bij een korte vertelling met prenten houdt.
Erwin Mortier schreef deze monoloog voor de herdenking van de eerste gifgasaanval bij Ieper, en net als Iemands lief is het een tekst die op een podium thuishoort. Kort, poëtisch en over wat oorlog met een gewone mens doet.
Tom Lanoye speelt in de Antwerpse theaterwereld vlak voor de oorlog, met een toneeldirecteur die meer wil dan de tijd toelaat. Wie in Iemands lief de ruil tussen kunst en rijkdom boeiend vond, vindt hier een uitgebreide versie van die verleiding.
Inez van Dullemen laat een regisseur King Lear repeteren en daarbij terugvallen op zijn kinderjaren in oorlogstijd. Net als Iemands lief verbindt het toneel en oorlog, maar dan als volle roman over herinnering.
Een soldaat die even rust vindt in een verlaten villa vol luxe: Hermans schrijft over dezelfde verleiding van rijkdom te midden van oorlog als Moeyaert. Rauwer en ironischer, en een klassieker van de Nederlandse literatuur.
Hermans laat een officier van justitie in de meidagen van 1940 zijn morele houvast verliezen, met een engelbewaarder en een duivel die meepraten. Dat spel van goed en kwaad om één man past bij de soldaat van Moeyaert, alleen veel langer.
Harry Mulisch laat een schrijver in Wenen zoeken naar het kwaad achter Hitler. Net als Iemands lief is het een compacte, literaire vertelling waarin oorlog en verleiding door elkaar lopen.
Moeyaert vertelt een oud verhaal opnieuw, en ook Mulisch laat in deze roman over een terugkeer naar het gebombardeerde Dresden oude mythen meeklinken. Wie houdt van oorlog als bijna klassieke vertelling, vindt hier een volwassen, complexe uitwerking.
Jan Wolkers volgt een oud-verzetsman op Bevrijdingsdag 1980 door een feestend Amsterdam, terwijl de oorlog in zijn hoofd blijft doorspelen. Waar Moeyaert een soldaat op weg naar huis volgt, laat Wolkers zien wat er decennia later van zo iemand over is.
Bob Van Laerhoven verzamelt tien verhalen over wat mensen elkaar aandoen, van Syrië tot Algerije. Net als Iemands lief zijn het korte vertellingen waarin oorlog gewone levens ontwricht, maar Van Laerhoven is harder en bestrijkt veel meer plekken.
Jeroen Brouwers kijkt terug op zijn vroege jeugd in een Japans interneringskamp, in zinnen die net zo gebald zijn als die van Moeyaert. Een korte, intense roman over hoe oorlog een mens voorgoed tekent.
Hugo Claus laat in deze bundel uit 1958 zien hoeveel kanten hij als verteller heeft, van ernstig tot speels. Wie van de fabelachtige vorm van Iemands lief houdt, vindt hier een andere grote Vlaming in korte vorm.