Net als Joe Oakes in Duivelswerk steekt hier een buitenstaander over naar een eiland waar een gesloten gemeenschap haar eigen regels heeft. Lehane bouwt de dreiging trager op en speelt meer met wat de hoofdpersoon zelf gelooft.
Joe Oakes gaat in Duivelswerk als journalist te dicht op zijn onderwerp zitten, en Grangé laat een verslaggever precies die fout maken. Nog donkerder en harder van toon dan Hayder, en de jacht speelt zich ver weg af, in Zuidoost-Azië.
Wie in Duivelswerk vooral de griezel van het onbekende zocht, vindt bij Tudor dezelfde mix van thriller en horror. Kleiner van schaal: een Engels stadje en een groep jeugdvrienden, in plaats van een eiland vol volgelingen.
Duivelswerk draait om een afgesloten gemeenschap met een geloof dat je als buitenstaander niet vertrouwt. Tudor zet een nieuwe dominee in zo'n dorp neer, met een oude geschiedenis van vervolging. Meer gothic sfeer, minder rauw dan Hayder.
Ook King weet, zoals Hayder in Duivelswerk, wat afzondering met mensen doet: geen uitweg en niemand die meekijkt. Waar Hayder een heel eiland nodig heeft, heeft King genoeg aan één huis en twee personages.
Thilliez deelt met Hayder de voorliefde voor nachtmerries die echt lijken: in Duivelswerk een wezen waarvan niemand weet of het bestaat, hier dromen die de werkelijkheid binnenlopen. Meer een puzzel, net zo grimmig.
Fitzek schrijft net zo filmisch als Hayder in Duivelswerk, met korte scènes en een hoofdpersoon die niet weet wat echt is. Geen sceptische journalist op reis, maar iemand die juist niet meer naar buiten durft.
Koontz grijpt je zoals Duivelswerk dat doet: de dreiging is lichamelijk, dichtbij en houdt nauwelijks op. Minder twijfel over het bovennatuurlijke dan bij Hayder, wel een jonge vrouw die er alleen voor staat.
Lars Kepler deelt met Duivelswerk de gruwel die steeds een stap verder gaat dan je verwacht. Scandinavisch speurwerk met hypnose als middel om achter de waarheid te komen, waar Hayder een sceptische journalist op pad stuurt.
Na Duivelswerk, met zijn afgelegen plek vol geheimen, past Sager goed: ook hier een geïsoleerde plek waar het ooit misging. Sager zit dichter bij de moderne psychologische thriller, met minder horror en meer twijfel aan het geheugen.
Minette Walters zet net als Hayder in Duivelswerk een buitenstaander in een vijandige gemeenschap die haar eigen wetten volgt. Geen eiland of sekte, maar een Engelse achterstandswijk, en de dreiging voelt net zo dichtbij.
Ook dit is een besloten wereld waar je niet zomaar weg kunt: na het eiland van Duivelswerk volgt een cruiseschip op open zee. Fitzek houdt het tempo hoog en draait de spanning, net als Hayder, elk hoofdstuk iets verder aan.