Weer een cruiseschip waar iemand spoorloos verdwijnt: reisjournaliste Lo hoort 's nachts een plons bij de hut naast haar, maar volgens de bemanning was die hut leeg. Kleiner schip, minder geweld, en dezelfde benauwdheid van open zee zonder uitweg.
Gedeeld: verdwijning, beklemmend, spanning en psychologisch
Dezelfde schrijver, nu zonder schip. De hoofdpersoon is een Berlijnse psychiater die na een overval in een hotel nauwelijks nog buiten komt, tot de postbode haar iets voor de buren in handen drukt. Waanbeeld of echt gevaar? Fitzek rekt die vraag net zo lang op als bij Martin Schwartz.
Gedeeld: plottwist, korte hoofdstukken, duister, psychologisch en snel tempo
Martin Schwartz en Marc Seidman zouden elkaar begrijpen: twee vaders die doorgaan omdat hun kind misschien nog leeft. Bij Coben is het een baby, en de eerste klap valt in een losgeldoverdracht die misloopt. Minder zwart dan Fitzek, wel even gretig met valse sporen.
Gedeeld: verdwijning, snel tempo, plottwist, emotioneel en toegankelijk
Cynthia was veertien toen ze op een ochtend wakker werd in een leeg huis: ouders en broer verdwenen, geen briefje. Vijfentwintig jaar later komt er opeens een teken van leven. Dat oude raadsel dat weer openbreekt werkt hier op dezelfde manier als de teddybeer bij Fitzek.
Gedeeld: verdwijning, plottwist, snel tempo en toegankelijk
Tien jaar na de verdwijning van haar dochter Ellie ontmoet Laurel een man wiens dochtertje sprekend op Ellie lijkt. Het verdriet van een ouder die nooit antwoord kreeg zit er dieper in dan bij Fitzek, het tempo ligt lager en er vloeit amper bloed.
Gedeeld: verdwijning, emotioneel, psychologisch en meerdere vertellers
Hou je bij Fitzek van het moment waarop je merkt dat je al die tijd verkeerd keek, dan is dit je boek. Een therapeut bijt zich vast in een patiënte die sinds de dood van haar echtgenoot zwijgt. Bijna alles speelt binnenskamers en er zit weinig vaart in tot het slot.
Gedeeld: plottwist, psychologisch, korte hoofdstukken en duister
Wat de teddybeer voor Martin is, zijn voor Finn de matroesjka's: kleine dingen die opduiken en zeggen dat een vermiste misschien terug is. Zijn vriendin raakte twaalf jaar eerder zoek tijdens een autovakantie. Tammer dan Fitzek, zonder bloed, vlot en in hapklare stukjes.
Gedeeld: verdwijning, psychologisch, korte hoofdstukken en toegankelijk
Een New Yorkse rechercheur klikt op een datingprofiel en herkent haar ex. Wat volgt is een zaak rond eenzame mensen die na zo'n afspraakje nooit meer thuiskomen. Coben wisselt tussen haar en een tiener die zijn moeder zoekt; luchtiger dan Passagier 23, zelfde haast.
Gedeeld: verdwijning, snel tempo, spanning en meerdere vertellers
Drie vrouwen vertellen om beurten, en de belangrijkste van hen drinkt te veel om haar eigen geheugen te geloven. Vanuit de trein zag Rachel iets in een tuin, kort voordat de bewoonster vermist raakte. Trager dan Passagier 23, maar het wisselen van stem houdt de vaart erin.
Gedeeld: verdwijning, meerdere vertellers, psychologisch en plottwist
Een jongetje van vijf verdwijnt in Londen, en psychotherapeute Frieda Klein herkent hem in de dromen van een van haar patiënten. Voor wie bij Fitzek vooral van het gegraaf in iemands hoofd houdt. Rustiger verteld, met een hoofdpersoon die een hele reeks meegaat.
Gedeeld: verdwijning, psychologisch, duister en beklemmend
Het kind dat weg is, de ouders die allebei iets achterhouden, een rechercheur die niemand gelooft: Lapena heeft maar één straat nodig waar Fitzek een oceaan gebruikt. Een baby verdwijnt tijdens een etentje bij de buren. Scènes van twee, drie bladzijden, weinig gruwel.
Gedeeld: verdwijning, snel tempo, korte hoofdstukken, toegankelijk en plottwist
Vervang het schip door een villa op Long Island en je houdt hetzelfde gevoel over: je zit vast bij mensen die je niet doorziet. Een huishoudster met een strafblad trekt in bij een rijk gezin. Veel lichter verteerbaar dan Fitzek, met halverwege een wissel van verteller die alles kantelt.
Gedeeld: plottwist, korte hoofdstukken, snel tempo, beklemmend en toegankelijk