Waarom deze past
The Grove is geen Ashecliffe, maar ook hier loopt een nieuwkomer een psychiatrische instelling binnen met een eigen agenda. Theo wil per se de vrouw behandelen die na een moord is opgehouden met spreken. Michaelides vertelt strak en eenvoudig, met dagboekfragmenten ertussen. Hedendaags, geen storm.
Gedeeld: psychologisch, plottwist en beklemmend
Waarom deze past
Op cruiseschepen verdwijnen elk jaar mensen. Rechercheur Martin Schwartz verloor zo zijn vrouw en zoon en gaat aan boord als er een vermist meisje opduikt. Net als op het eiland van Lehane kan niemand weg en werkt de leiding niet mee. Gewelddadiger en jachtiger.
Gedeeld: verdwijning, beklemmend, plottwist, spanning en korte hoofdstukken
Waarom deze past
Geheugen als val: S.J. Watson geeft zijn hoofdpersoon elke dag een schone lei, en een arts die ze stiekem ontmoet. Jij weet als lezer steeds net iets meer dan zij 's ochtends. Het kruipende wantrouwen lijkt op dat van Teddy tegenover de artsen. Huiskamerformaat, weinig geweld.
Gedeeld: psychologisch, beklemmend, plottwist en emotioneel
Waarom deze past
Lehane zonder inrichting en zonder storm, maar met dezelfde zwaarte: drie jeugdvrienden uit Boston worden weer naar elkaar toe getrokken als de dochter van een van hen wordt vermoord. Minder puzzel, meer verdriet en schuld. Lees dit als vooral Teddy's rouw je bijbleef.
Gedeeld: duister, psychologisch, emotioneel en beklemmend
Waarom deze past
Het Bartholomew, een chique flatgebouw aan Central Park met waterspuwers op het dak, is voor Riley Sager wat het eiland is voor Lehane: mooi van buiten, met regels die niemand uitlegt. Een jonge vrouw zonder geld of familie neemt er een baantje aan. Vlotter, en zonder jaren vijftig.
Gedeeld: beklemmend, verdwijning, plottwist en korte hoofdstukken
Waarom deze past
Ruth Ware zet een reisjournaliste met te weinig slaap en te veel drank op een klein, peperduur jacht richting de Noorse fjorden. Wat ze 's nachts hoort, wil niemand bevestigen. Je twijfelt met haar mee, zoals met Teddy. Geen psychiatrie, wel een plek waar je niet af kunt.
Gedeeld: verdwijning, beklemmend, psychologisch en plottwist
Paula Hawkins
Waarom deze past
Black-outs door drank maken van de vertelster haar eigen onbetrouwbaarste getuige. Paula Hawkins laat haar puzzelen met flarden van één avond, terwijl twee andere vrouwen hun kant vertellen. Die jacht op wat je zelf hebt gedaan of gezien ken je van Lehane. Forenzentreinen in plaats van een eiland.
Gedeeld: psychologisch, plottwist, verdwijning en beklemmend
Waarom deze past
Een schrijfster vindt in het huis van een collega die na een ongeluk niet meer kan schrijven een manuscript vol bekentenissen, en weet niet of ze moet geloven wat ze leest. Dat wankelen tussen twee versies van de waarheid houdt Hoover lang vol. Meer relatiedrama dan onderzoek.
Gedeeld: psychologisch, plottwist, beklemmend en duister
Waarom deze past
Bij Nicci French is de psychiater de hoofdpersoon en geen bijfiguur: Sam Laschen behandelt trauma's en haalt er nu een in huis. Dat huis ligt eenzaam in het moerasland bij zee, bijna zo afgesloten als Ashecliffe. Rustiger dan Lehane, met een kanteling die je achteraf had kunnen zien.
Gedeeld: psychologisch, plottwist en beklemmend
Waarom deze past
Cynthia werd als veertienjarige wakker in een leeg huis: haar hele gezin was weg. Vijfentwintig jaar later vertelt haar man hoe de zaak weer opspeelt, en hij twijfelt steeds vaker aan haar. Geen kliniek of jaren vijftig, wel dezelfde vraag wie hier de werkelijkheid verdraait.
Gedeeld: verdwijning, plottwist, spanning en korte hoofdstukken
Waarom deze past
Wat houdt de verteller voor je achter? B.A. Paris laat een man zijn verhaal doen over de avond dat zijn vriendin wegraakte, en je merkt gauw dat er stukjes ontbreken. Hetzelfde spel als Lehane speelt met Teddy, in een lichte, hedendaagse verpakking met hoofdstukjes van een paar pagina's.
Gedeeld: verdwijning, psychologisch, plottwist en korte hoofdstukken
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
