Ook Straub laat een vrouw in handen vallen van een moordenaar, als Nora Chancel op het politiebureau wordt gegijzeld door een net opgepakte verdachte. Daarna volgt een lange, verstikkende rit, even beklemmend als de achtervolging van Vess.
Grangé stuurt een Franse verslaggever naar Zuidoost-Azië, waar hij zich vastbijt in een gevangen moordenaar en zelf steeds verder wegzakt. Even duister en meedogenloos als Koontz, met een kat-en-muisspel dat elk hoofdstuk benauwender wordt.
Gardner schrijft over een tiener die via een huwelijk met een geliefde agent denkt te ontkomen aan haar strenge ouders. Net als Chyna staat ze alleen tegenover een man met twee gezichten, en de spanning is van hetzelfde kaliber.
Fitzek sluit zijn hoofdpersoon op in haar eigen angst: een psychiater die na een aanval haar voordeur niet meer door durft. Een ander soort belegering dan in De sadist, maar de dader voelt even dichtbij.
In Londen sterven vrouwen aan een beroerte die iemand hen met opzet bezorgt, en inspecteur Tom Thorne zit er bovenop. Een duister seriemoordenaarsverhaal met hetzelfde soort koele, berekenende dader als Vess.
Val McDermid laat profiler Tony Hill jagen op een moordenaar die in Bradfield mannen martelt. Gruwelijk en psychologisch scherp, voor wie bij De sadist niet terugdeinsde voor het geweld.
Gedeeld: seriemoordenaar, duister en expliciet geweld
Wie de gewelddadige kant van De sadist aankon, kan door naar Chris Carter, die nog verder gaat. Een ongeluk op een landweg brengt rechercheur Robert Hunter op het spoor van een dader die even koud is als Vess.
Gedeeld: seriemoordenaar, duister en expliciet geweld
Belinda Bauer laat een eenzame jongen brieven wisselen met een veroordeelde moordenaar, in de hoop een verdwenen familielid te vinden. Minder bloederig dan Koontz, maar het contact tussen kind en dader is minstens zo benauwend.
Soetewey zet een jong koppel thuis tegenover een indringer, en wat volgt is claustrofobisch en snel. Wie bij Koontz het meest schrok van de scenes in het huis, vindt hier dat gevoel van onveiligheid in je eigen woning terug.
Een andere kant van Koontz: geen achtervolging over de snelweg, maar een therapeut die zijn patiënten iets aandoet wat ze zelf niet merken. Even beklemmend als De sadist, met een tegenstander die net zo kil en zelfingenomen is als Vess.