Opnieuw psychiatrie als speelveld: therapeut Theo wil weten waarom Alicia haar man doodschoot en daarna stopte met praten. Net als bij Emma Stein vraag je je af wiens versie klopt. Rustiger dan Fitzek, zonder seriedader, maar met een omkering van hetzelfde kaliber.
Gedeeld: psychologisch, plottwist en korte hoofdstukken
Dezelfde schrijver, hetzelfde soort verwarring. In zijn debuut laat Fitzek een psychiater op een afgelegen eiland worstelen met de vraag waar zijn dochter is gebleven. Emma's twijfel aan haar eigen waarneming zit er al helemaal in. Minder geweld dan Het pakket.
Gedeeld: psychologisch, korte hoofdstukken, snel tempo en plottwist
Christine kan haar huis amper uit en moet elke ochtend opnieuw uitzoeken wat waar is, omdat haar geheugen niets vasthoudt. Dat opgesloten gevoel en de twijfel aan het eigen hoofd deelt ze met Emma. Het gaat trager dan Fitzek en er vloeit veel minder bloed.
Wordt ze bedreigd of verliest ze haar verstand? Die vraag hangt boven zangeres Maria net zo goed als boven Emma, en ook hier kiest de familie de tweede uitleg. Noort houdt het klein: een zus, twee kinderen, een huis aan zee. Minder bloed, evenveel onrust.
Gedeeld: beklemmend, psychologisch, spanning en toegankelijk
Quincy overleefde als enige een bloedbad in een boshut en herinnert zich bijna niets van die nacht. Zoals Emma is ze een slachtoffer wier geheugen en verhaal vragen oproepen. Sager leunt meer op de slasherfilm en geeft je tussendoor flarden van toen.
Een vrijgezellenweekend in een glazen huis midden in het bos, en een vrouw die in het ziekenhuis wakker wordt zonder te weten wat ze heeft gedaan. Het huis als val en het haperende geheugen passen bij Het pakket. Britser en beheerster, met minder geweld.
McFadden sluit een pasgetrouwd stel op in het huis van een vermiste zielenarts, tussen bandjes met patiëntgesprekken. Wat Fitzek met een pakket doet, doet zij met die opnames: elk stukje maakt het enger. Sneller uit, braver, en zonder kaalgeschoren slachtoffers.
Gedeeld: psychologisch, korte hoofdstukken, snel tempo en plottwist
Millie slaapt op een zolderkamer waarvan het slot aan de buitenkant zit. Dat gevoel van vastzitten in een huis waar iets niet deugt, ken je van Emma Stein. Geen seriedader en minder duisternis, maar wel hetzelfde hoge tempo en een stevige omkering.
Gedeeld: snel tempo, plottwist, beklemmend en toegankelijk
Lowen vindt in het huis van een zwijgende schrijfster een manuscript dat steeds akeliger wordt, en weet niet of ze het moet geloven. Die twijfel aan een tekst en aan een vrouw doet aan Emma denken. Let op: er zit veel expliciete seks in, wat bij Fitzek ontbreekt.
Rachel denkt iets gezien te hebben, maar ze drinkt en mist uren van die avond, dus de politie haalt haar schouders op. Een getuige die zichzelf niet kan vertrouwen: dat is ook Emma's probleem. Hawkins gaat minder hard en zit dichter op het dagelijks leven.
Een ontsnapte tbs'er dringt een afgelegen huis binnen en gijzelt een moeder met haar zieke dochter. Dezelfde angst voor wie er aan de deur staat als in Het pakket, maar zonder twijfel over wat echt is. Recht op het doel af en in een paar avonden uit.
Gedeeld: spanning, snel tempo, beklemmend en expliciet geweld
Zoe ziet haar eigen foto in een advertentie staan en merkt dat iemand precies weet hoe ze elke dag reist. Het idee dat een onbekende je uitkiest en bestudeert, maakt ook Emma's angst zo groot. Mackintosh houdt het realistischer en laat een agente meezoeken.