Boeken zoals De held van weleer

Waarom deze past

Wisselende vertellers per hoofdstuk, elk met een eigen stuk van een rijk dat uit elkaar valt: die opbouw ken je van Vin, Elend en Sazed. Bij Martin vechten adellijke huizen om de IJzeren Troon terwijl achter de Muur iets ouds ontwaakt. Bijna geen magie en een stuk rauwer.

Gedeeld: meerdere vertellers, oorlog, epische wereld, duister en expliciet geweld

Waarom deze past

Het einde van een tijdperk, een klein groepje dat het onmogelijke moet doen en een prijs die echt betaald wordt: dat gevoel uit het slot van Mistborn begon bij Tolkien. Frodo draagt de Ring naar het land van de vijand terwijl elders de legers botsen. Trager en plechtiger verteld, zonder regels voor de magie.

Gedeeld: epische wereld, oorlog, emotioneel en langzaam opbouwend

Waarom deze past

Het Rad des Tijds is de reeks die Sanderson zelf mocht afmaken toen Robert Jordan overleed, en dit is het begin ervan. Rhand en zijn vrienden worden hun dorp uit gejaagd door Trolloks, met een zwijgzame tovenares als gids. Mannen en vrouwen putten elk uit een ander deel van de Ene Kracht. Breed opgezet, dus neem er de tijd voor.

Gedeeld: epische wereld, uitgewerkt magiesysteem, langzaam opbouwend en meerdere vertellers

Waarom deze past

Een losstaand boek van dezelfde schrijver. De stad Elantris zat ooit vol stralende halfgoden; nu is ze een rottende gevangenis voor iedereen die door de vloek wordt getroffen, en prins Raoden belandt erbinnen. Opnieuw werkt de magie als een puzzel die pas op het eind in elkaar klikt, dit keer in één deel.

Gedeeld: uitgewerkt magiesysteem, plottwist, meerdere vertellers en toegankelijk

Waarom deze past

Was Vin, wantrouwig en altijd op haar hoede, de reden dat je Mistborn uitlas? Dan zit je goed bij Fitz, een koningsbastaard die tussen de honden in de stal opgroeit en 's nachts leert hoe je iemand ongemerkt vergiftigt. Hobb geeft je één stem en weinig veldslagen, en ze neemt rustig de tijd voor zijn jeugd.

Gedeeld: emotioneel, psychologisch, langzaam opbouwend en duister

Waarom deze past

Miste je in het slotdeel de oplichtersstreken van Kelsiers bende uit boek één? Locke Lamora en zijn dieven lichten de adel van Camorr op, een stad vol kanalen, tot iemand anders hun plan kaapt. Grover in de mond en bloediger dan Mistborn, met gesprekken waar je hardop om lacht.

Gedeeld: plottwist, spanning, expliciet geweld en epische wereld

Waarom deze past

Krachten ouder dan de mensheid en een keizerrijk in oorlog: de schaal waarop Mistborn eindigt is hier het vertrekpunt. Erikson zet je zonder uitleg tussen de soldaten en magiërs van het Malazaanse leger, bij het beleg van een stad. Veel lastiger om in te komen dan Sanderson, dus begin eraan met geduld.

Gedeeld: epische wereld, oorlog, meerdere vertellers, duister en expliciet geweld

Waarom deze past

Levende schepen die ontwaken zodra drie generaties van één familie aan boord zijn gestorven: Hobb verzint hier iets even eigens als metalen inslikken. De handelaarsfamilie Vestrit ruziet over zo'n schip, en piraten loeren mee. Meer familiedrama en zeelucht dan veldslagen, verteld door een hele rij personages.

Gedeeld: meerdere vertellers, epische wereld, emotioneel en langzaam opbouwend

Waarom deze past

Een verminkte folteraar, een verwende edelman en een barbaar die zijn eigen woede vreest: Abercrombie wisselt tussen drie mannen van wie je geen held kunt maken. Even grauw als de asvlakten, alleen zonder de hoop die Sanderson erin laat. De magie blijft vaag, de humor is zwart, het geweld doet pijn.

Gedeeld: duister, expliciet geweld, meerdere vertellers en psychologisch

Waarom deze past

Elke nacht stijgen demonen op uit de grond, en alleen symbolen op deuren en muren houden ze buiten. Net als bij de nevels durft niemand na zonsondergang de straat op, tot de jonge Arlen weigert zich nog te verstoppen. Die symbolen volgen regels zo precies als allomantie; de wereld is kleiner, de vaart hoger.

Gedeeld: uitgewerkt magiesysteem, duister, spanning, expliciet geweld en snel tempo

Waarom deze past

Azoth, een straatjongen uit de sloppen, wil in de leer bij de beste huurmoordenaar van de stad, en die stelt een gruwelijke voorwaarde. Dat begin doet denken aan Vin tussen de dievenbendes van Luthadel. Weeks schrijft sneller en ruwer, met meer bloed en een magie die veel minder is uitgewerkt.

Gedeeld: snel tempo, expliciet geweld, duister, plottwist en spanning

Waarom deze past

Tolkiens zwartste verhaal: de krijger Túrin draagt de vloek die Morgoth over zijn familie uitsprak, en wat hij ook aanpakt keert zich tegen hem. Dun vergeleken met Mistborn en verteld als een oude sage, zonder grappen of troost. Voor als je de ondergangssfeer van het derde deel nog even wilt vasthouden.

Gedeeld: duister, oorlog, emotioneel en literair