De Brugverbranders zouden zich thuis voelen bij Logen Negenvinger, een noorderling die te veel gevechten heeft overleefd, en bij de verminkte folteraar Glokta. Abercrombie wisselt net zo tussen vertellers en is even wars van helden. Wel kleiner van opzet: weinig goden en magie, meer galgenhumor.
Gedeeld: meerdere vertellers, duister, expliciet geweld en hofintriges
Ook Martin legt niets uit en gooit je midden tussen tientallen namen, huizen en oude vetes. Elk hoofdstuk volgt een ander personage, van de Muur in het noorden tot de hofhouding in het zuiden. Magie blijft hier op de achtergrond; het draait om wie de troon krijgt en wie dat niet overleeft.
Gedeeld: meerdere vertellers, hofintriges, epische wereld, expliciet geweld en duister
Drakenbloed geeft een kleine groep mensen bijzondere krachten, en een handelssyndicaat verdient er fortuinen aan. Ryan volgt een spionne, een dief en een marineofficier, elk aan een ander front. Dezelfde mix van oorlog, magie en gekonkel als bij Erikson, maar met stoomschepen en geweren en veel eenvoudiger te volgen.
Gedeeld: meerdere vertellers, uitgewerkt magiesysteem, oorlog, epische wereld en spanning
Tovenaars die elkaar tijdens een banket op het eiland Thanedd de maat nemen terwijl aan de grens een keizerrijk klaarstaat om binnen te vallen: dat lijkt op het gekonkel in Darujhistan. Sapkowski schrijft droger en geestiger dan Erikson. Het is het tweede deel van de romanreeks, na Het bloed van de elfen.
Gedeeld: hofintriges, uitgewerkt magiesysteem, oorlog, duister en epische wereld
Een ploeg dieven wil een heerser omverwerpen die al duizend jaar aan de macht is. Die opzet lijkt op de opdracht van de Brugverbranders in Darujhistan, alleen legt Sanderson zijn magie, die werkt door metalen in te slikken, stap voor stap uit. Veel minder vertellers en namen, dus een stuk lichter leesvoer.
Gedeeld: uitgewerkt magiesysteem, epische wereld, spanning en duister
Goden die zich met stervelingen bemoeien en daar een hoge prijs voor vragen: bij Kay is dat net zo'n dragende gedachte als bij Erikson. Vijf studenten uit Toronto belanden in Fionavar en krijgen elk een eigen verhaallijn. Korter en lyrischer, met oude mythen in plaats van legerkampen.
Gedeeld: meerdere vertellers, epische wereld, duister, emotioneel en literair
De oorlog begint hier met vreemde krijgers die door een scheur tussen twee werelden komen, en Feist laat je later ook hun kant zien. Dat dubbele perspectief op een veroveraar herken je uit het Malazaanse rijk. De toon is veel vriendelijker: je volgt weesjongen Pug vanaf zijn eerste dag als tovenaarsleerling.
Gedeeld: oorlog, epische wereld, uitgewerkt magiesysteem en meerdere vertellers
Waar Erikson je meteen een belegering in duwt, neemt Williams honderden bladzijden voor een keukenhulp in een oud kasteel voordat de troonstrijd tussen twee broers losbarst. Daarna krijg je dezelfde breedte: volken met een eigen geschiedenis en een dreiging uit een ver verleden. Trager, warmer, minder bloed.
Gedeeld: epische wereld, oorlog, hofintriges en duister
Tien jaar geleden waren de bewoners van Elantris nog halfgoden, nu is hun stad een rottende gevangenis. Sanderson vertelt om beurten vanuit een verbannen prins, een prinses aan het hof en een priester die het land wil bekeren. Politiek en geloof botsen zoals bij Erikson, in één afgerond deel.
Gedeeld: hofintriges, meerdere vertellers, uitgewerkt magiesysteem en epische wereld
Elke nacht stijgen demonen op uit de grond en schuilt de mensheid achter beschermtekens op deuren en muren. Brett volgt drie jongeren die elk op hun manier weigeren te blijven schuilen. Rechtlijniger dan Erikson en met maar drie vertellers, maar de gevechten zijn net zo rauw.
Gedeeld: expliciet geweld, duister, meerdere vertellers, uitgewerkt magiesysteem en spanning
De oervorm waar Erikson zich tegen afzet: een klein gezelschap, één ring en een duidelijke vijand. Toch delen ze de diepe geschiedenis, met liederen en ruïnes die naar oudere tijdperken verwijzen. Tolkien is plechtiger en hoopvoller, en je weet steeds aan wiens kant je staat.