Duizenden jaren na Túrin, in hetzelfde Midden-aarde. Elrond, die in de Ring raad geeft, stamt af van de mensen en elfen uit Húrins tijd. Verwacht meer hoop en meer kameraadschap: waar Túrin alleen staat tegenover zijn lot, heeft Frodo vrienden die hem dragen.
Gedeeld: epische wereld, oorlog, literair en duister
Een land na de oorlog, vol verbrande dorpen en mensen die op wraak zinnen. Martin kijkt net zo somber naar eer en trots als Tolkien in het verhaal van Túrin. Let op: dit is het vierde boek van Het lied van ijs en vuur, dus begin bij Het spel der tronen als je de reeks niet kent.
Gedeeld: duister, oorlog, expliciet geweld, wraak en epische wereld
Een oud noordelijk geslacht dat juist door eer en trouw in het nauw komt: de familie Stark heeft veel weg van het huis van Húrin. Martin schrijft moderner en platter dan Tolkien, met veel meer personages. Goede mensen zijn ook hier niet veilig.
Gedeeld: duister, epische wereld, expliciet geweld en meerdere generaties
Fitz groeit op zonder vader aan een hof dat hem niet wil, zoals Túrin als pleegkind bij de elfen. Robin Hobb blijft dicht bij één jongen en zijn eenzaamheid. Kleiner van schaal en warmer verteld, maar ze spaart haar hoofdpersoon net zo weinig als Tolkien.
Gedeeld: emotioneel, duister, epische wereld en langzaam opbouwend
Steven Erikson gooit je midden in een veldtocht van het Malazaanse rijk, met goden die zich met stervelingen bemoeien en een geschiedenis van duizenden jaren op de achtergrond. Wie van de mythische schaal van Tolkiens Oude Dagen houdt, vindt die hier terug. Pittig om in te komen.
Gedeeld: epische wereld, oorlog, duister en expliciet geweld
Guy Gavriel Kay hielp Christopher Tolkien bij het persklaar maken van De Silmarillion, en dat hoor je. Tigana gaat over een land dat door de vloek van een tovenaar zijn naam kwijt is, en over de mensen die die naam willen terughalen. Weemoedig en plechtig, met een open blik op de vijand.
Gedeeld: literair, emotioneel, wraak en epische wereld
Tad Williams bouwt zijn wereld op zoals Tolkien: oude volkeren, vergeten zwaarden en een geschiedenis die zwaar op het heden drukt. Keukenhulp Simon raakt op de vlucht nadat de oude koning is gestorven. De eerste tweehonderd bladzijden gaan traag, daarna komt het verhaal goed los.
Gedeeld: epische wereld, langzaam opbouwend en oorlog
Zocht je in Túrin vooral de held die zijn eigen ondergang bewerkt, dan is Logen Negenvinger je man: een krijger uit het Noorden die zijn bloedige naam niet kwijtraakt. Abercrombie schrijft rauw en met galgenhumor, het tegendeel van Tolkiens verheven toon.
Draken met een eigen wil en een scherpe tong, zoals Glaurung, maar dan mismaakt uit hun cocon gekomen en afhankelijk van mensen. Een groep buitenbeentjes begeleidt ze stroomopwaarts. Veel zachtaardiger dan Tolkiens tragedie en met oog voor wat zo'n tocht met iemand doet.
Gedeeld: draken, epische wereld, emotioneel en langzaam opbouwend
Wat als de duistere heerser duizend jaar geleden heeft gewonnen? In Sandersons rijk valt as uit de lucht en leeft het volk in slavernij, een beetje zoals de mensen van Hithlum onder de Oosterlingen. Daar houdt de gelijkenis op: dit is vlot, modern en draait om een overval.
Gedeeld: duister, epische wereld en expliciet geweld
Robert Jordan begint bewust in de schaduw van Tolkien: een rustig dorp, een nachtelijke overval, een vlucht met een geheimzinnige gids. Daarna groeit Het Rad des Tijds uit tot een reeks van veertien boeken. Veel lichter dan Húrin, wel met dezelfde zin voor oude legenden.
Gedeeld: epische wereld, langzaam opbouwend en oorlog
Ook dit verhaal begint met een vloek: de stad van de goden is vervallen en wie erdoor getroffen wordt, belandt achter de muren bij de levende doden. Sanderson laat zijn prins vechten tegen de wanhoop waar Túrin aan toegeeft. Eén afgerond boek, met een zachter einde.