Een onderdrukte bevolking, een nacht waar iedereen bang voor is en een magie die je stap voor stap leert begrijpen. Vin ontdekt haar krachten zoals Arlen zijn tekens: door te proberen en bijna te sterven. Even vlot, met meer list en minder vuistwerk.
Gedeeld: uitgewerkt magiesysteem, spanning, toegankelijk en epische wereld
Dorpskinderen die hun veilige wereldje uit moeten omdat het kwaad aan de deur klopt. Jordan neemt daar veel meer bladzijden voor en bouwt een groter decor. Wie van de dorpsscènes bij Brett hield, voelt zich in het boerendorp van Rhand meteen thuis.
Gedeeld: epische wereld, meerdere vertellers en toegankelijk
Rechttoe rechtaan heldenfantasy met scherpe randen. Richard is een woudgids die tegen wil en dank moet vechten tegen een tiran, en Goodkind spaart hem niet. Hetzelfde hoge tempo, met een grotere rol voor de liefde.
Gedeeld: spanning, expliciet geweld en toegankelijk
Ook dit boek volgt een kind tot het volwassen is, en ook hier is die jeugd geen pretje. Azoth leert het moordenaarsvak in een stad waar de zwakken niets te zeggen hebben. Donkerder dan Brett en met mensen als de echte monsters.
Drie vertellers op drie plekken, monsters die sterker blijken dan gedacht en magie met een duidelijke bron: drakenbloed. Ryan schrijft actie die net zo goed te volgen is als Bretts demonengevechten. De setting is moderner, met schepen en vuurwapens.
Gedeeld: meerdere vertellers, uitgewerkt magiesysteem en spanning
Monsters bestrijden als beroep. Geralt is wat Arlen graag zou zijn: getraind, bewapend en niet bang voor wat er 's nachts rondloopt. De verhalen zijn korter en cynischer, en het gevaarlijkste wezen is meestal een mens.
Voor wie Leesha's leerjaren bij de kruidenvrouw graag las: Sonea krijgt een vergelijkbaar pad, van sloppenkind naar leerling met een zeldzame gave. Veel rustiger, bijna zonder geweld, en net zo makkelijk te lezen.
Gedeeld: uitgewerkt magiesysteem, toegankelijk en meerdere vertellers
Achter een gestolen hoorn aan, met vijanden die 's nachts toeslaan en een held die zijn krachten vreest. Dit tweede deel van Het Rad des Tijds heeft meer vaart dan het eerste. Bretts opzet met dorpelingen die helden worden vind je hier in het groot terug.
Gedeeld: epische wereld, uitgewerkt magiesysteem en spanning
Wisselende vertellers en gevechten die pijn doen, maar zonder een duidelijke vijand om tegen te zijn. Abercrombie is de stap naar grimmiger werk: niemand is hier een held, ook de held niet. De droge humor maakt het draaglijk.
Gedeeld: meerdere vertellers, expliciet geweld en duister
Achter de Muur wacht iets dat met de kou meekomt, en net als bij Brett doet de rest van het land alsof het niet bestaat. Verder is dit vooral een boek over macht en families. Dikker, trager, met veel meer personages.
Tekens die je precies goed moet trekken, anders werken ze niet: wie de runen van Arlen leuk vond, krijgt hier een hele stad vol. Raoden zoekt uit waarom de magie van Elantris kapot is. Minder gevechten, meer denkwerk.
Een jongen die door één gruwelijke nacht wordt gevormd en besluit nooit meer bang te zijn. Bij Jorg loopt dat heel anders af dan bij Arlen: hij wordt zelf de schrik van het land. Kort en fel, voor als Brett je te braaf was.