Boeken zoals Het spel der tronen

Waarom deze past

Fitz groeit als koninklijke bastaard op aan een hof waar prinsen elkaar het licht in de ogen niet gunnen, en leert in het geheim doden voor de koning. Zelfde kille machtsspel als in Koningslanding, maar door de ogen van één jongen in plaats van acht personages. Intiemer, trager, minder veldslagen.

Gedeeld: hofintriges, duister, emotioneel, epische wereld en langzaam opbouwend

Waarom deze past

Een dievenbende wil een onsterfelijke keizer ten val brengen: een kraak die uitgroeit tot een opstand. Sanderson deelt met Martin de adellijke huizen die elkaar beloeren en het lef om belangrijke personages iets aan te doen. De magie is hier wel precies uitgewerkt, en seks en grove taal ontbreken.

Gedeeld: epische wereld, plottwist, hofintriges, duister en expliciet geweld

Waarom deze past

De oervader van het genre, waar Martin zich bewust tegen afzet. Ook hier trekken legers op en valt een groep reisgenoten uiteen over een half continent, maar goed en kwaad zijn duidelijk gescheiden en niemand smeedt complotten in de slaapkamer. Plechtiger van taal, met liederen en lange wandeltochten.

Gedeeld: epische wereld, oorlog, langzaam opbouwend en literair

Waarom deze past

Geen draken of zwaarden, wel de echte middeleeuwen: een abdij in 1327 waar monniken sterven terwijl gezanten van paus en keizer er komen onderhandelen. Het gekonkel tussen ordes en de angst voor de inquisitie doen niet onder voor het hof van koning Robert. Veel filosofischer; een speurdersverhaal voor geduldige lezers.

Gedeeld: hofintriges, duister, literair, langzaam opbouwend en plottwist

Waarom deze past

Drie jonge vertellers wisselen elkaar af in een rijk dat op het oude Rome lijkt: de zus van een gevangene, een deserteur en de soldate die hem moet doden uit trouw aan de keizer. Hard voor zijn personages, zoals Martin. Let op: dit is deel twee, begin bij het eerste boek. Sneller en jeugdiger, met meer romantiek.

Gedeeld: meerdere vertellers, oorlog en spanning

Waarom deze past

Wat als iemand een draak oproept om een marionet op de troon te zetten, en de enige tegenstand komt van een dronken wachtkapitein? Pratchett lacht om precies het soort machtsstrijd dat Martin serieus neemt. Kort, erg grappig, en een goede adempauze tussen twee dikke delen.

Gedeeld: draken, hofintriges en epische wereld

Waarom deze past

Ook in dit boek staat een Muur, met daarachter een koninkrijk zonder vorst waar de doden niet blijven liggen. Wie bij Martin het meest genoot van de hoofdstukken bij de Nachtwacht, vindt hier die kilte en dat sluipende gevaar terug. Garth Nix volgt één jonge vrouw en laat hofpolitiek links liggen.

Gedeeld: epische wereld en spanning

Waarom deze past

Het slotdeel, waarin de toverwereld in open oorlog is en een regime het ministerie heeft overgenomen. Rowling laat hier geliefde personages sneuvelen, wat lezers van Martin bekend voorkomt. Alleen zinvol als je de eerdere zes delen kent; het perspectief blijft bij Harry en het goede is nooit ver weg.

Gedeeld: oorlog, emotioneel en plottwist

Waarom deze past

Ridders, schildknapen, twee koninkrijken en een verzegelde boodschap waarvoor gemoord wordt. Tonke Dragt schreef in 1962 een riddergeschiedenis zonder magie, waarin eer nog iets betekent en de held zestien is. Lees het als tegenhanger: dezelfde kastelen en bergpassen, zonder cynisme en zonder bloedbad.

Gedeeld: epische wereld, spanning en toegankelijk

Waarom deze past

Het politiekste deel van de reeks: een ministerie dat de waarheid ontkent, een krant die meehuilt en een lerares die met decreten de school inpikt. Die sluipende machtsgreep is voor tieners wat Koningslanding is voor volwassenen. Dik en somber voor een jeugdboek, maar veel milder dan Martin.

Gedeeld: hofintriges, psychologisch en emotioneel

Waarom deze past

Tegengif voor wie na al het verraad wil lachen. Een laffe tovenaar en een toerist met een wandelende koffer strompelen door een platte wereld vol barbaren, dobbelende goden en draken die alleen bestaan zolang iemand in ze gelooft. Een parodie op het genre; van spanning of diepgang moet dit boek het niet hebben.

Gedeeld: draken, epische wereld en snel tempo

Waarom deze past

Een vermoeide krijger uit het Noorden, een folteraar en een verwaande officier: Abercrombie geeft je, net als Martin, hoofdpersonen die geen helden zijn. De politiek in de hoofdstad is smerig en het geweld rauw. Wel een stuk grappiger, met cynische dialogen.

Gedeeld: duister, expliciet geweld, meerdere vertellers en hofintriges