Boeken zoals Elantris

Waarom deze past

De logische volgende Sanderson. Wat hij in Elantris uitprobeert, een magie die je als lezer kunt doorgronden en een slot waarin alles in elkaar klikt, doet hij hier beter. In plaats van runen in de lucht draait het om metalen die je inslikt. Sneller, donkerder en het begin van een trilogie.

Gedeeld: uitgewerkt magiesysteem, plottwist, toegankelijk en hofintriges

Waarom deze past

Een trotse provincie is door toverij uit het geheugen gewist: niemand van buiten kan de naam nog horen. Dat lijkt op wat de stad Elantris overkwam, en ook dit is één afgerond boek. Guy Gavriel Kay schrijft weemoediger dan Sanderson en eindigt met meer gemengde gevoelens.

Gedeeld: hofintriges, epische wereld, langzaam opbouwend en romantisch

Waarom deze past

Buiten de muren het gewone volk, binnen de muren de magiërs. Trudi Canavan draait de situatie van Elantris om: hier willen ze het meisje met de gave juist binnenhalen, en zij wil niet. Eenvoudig verteld, zonder veel geweld, en net zo goed te volgen als je weinig fantasy leest.

Gedeeld: uitgewerkt magiesysteem en toegankelijk

Waarom deze past

Geen reeks, gewoon één boek met een einde, net als Elantris. Agnieszka wordt uitgekozen om te dienen bij een norse tovenaar aan de rand van een kwaadaardig woud dat mensen aantast. Naomi Novik put uit Poolse sprookjes; haar magie is intuïtief in plaats van een systeem met regels.

Gedeeld: romantisch, uitgewerkt magiesysteem en toegankelijk

Waarom deze past

Handelsfamilies die hun macht zien verdampen en zich afvragen wat hun oude magie eigenlijk heeft gekost. Robin Hobb wisselt tussen veel meer personages dan de drie van Elantris. Ze neemt haar tijd en haar schurk is naarder dan Hrathen.

Gedeeld: meerdere vertellers, langzaam opbouwend, epische wereld en hofintriges

Waarom deze past

Raoden die een samenleving opbouwt uit puin, Sarene die edelen bespeelt: van al Sandersons boeken komt dit er het dichtst bij. Een idealistische jonge koning probeert een stad bijeen te houden met wetten in plaats van angst. Het is wel deel twee van Mistborn, lees eerst Het laatste rijk.

Gedeeld: hofintriges, uitgewerkt magiesysteem, meerdere vertellers en plottwist

Waarom deze past

Hofpolitiek van onderaf bekeken. Sarene komt als prinses aan en mag meepraten; Fitz is een ongewenst kind dat in de stallen slaapt en leert luisteren aan deuren. Zijn twee soorten magie zijn veel minder uitgewerkt dan AonDor. Je leest dit om hem, niet om de puzzel.

Gedeeld: hofintriges, langzaam opbouwend en epische wereld

Waarom deze past

Genoot je van Sarenes listen tegen de priester, van het plannen maken en tegenzetten doen? Scott Lynch bouwt er een heel boek omheen, met een bende oplichters in een stad vol kanalen en glazen torens van een verdwenen volk. Veel ruwer en grappiger dan Sanderson.

Gedeeld: plottwist, toegankelijk en hofintriges

Waarom deze past

Hetzelfde wisselen tussen vertellers die elkaar tegenwerken, alleen zijn het er hier acht en speelt het over een heel continent. George R.R. Martin is de volwassen, wrede variant: geen duidelijke magie, geen garantie dat het goed afloopt. Een stap omhoog in omvang en hardheid.

Gedeeld: hofintriges, meerdere vertellers en epische wereld

Waarom deze past

Een kracht die ooit zuiver was en nu iedereen die haar gebruikt te gronde richt: dat idee uit Elantris zit ook in de kern van Robert Jordans reeks, bij de mannen die de Ene Kracht aanraken. Verder is dit een lange reis met veel gezelschap. Reken op veertien delen.

Gedeeld: epische wereld, uitgewerkt magiesysteem en toegankelijk

Waarom deze past

Twee vrienden uit een kasteel aan de grens, de een leerling-tovenaar, de ander soldaat, belanden in een oorlog met indringers uit een andere wereld. Raymond Feist biedt het optimisme en de vaart van Elantris, in een verhaal dat jaren beslaat. Weinig politiek, veel avontuur.

Gedeeld: toegankelijk, epische wereld en uitgewerkt magiesysteem

Waarom deze past

Zoek je iets dat nog lichter wegleest dan Sanderson, dan is David Eddings een veilige keuze. De boerenjongen Garion gaat op pad met zijn tante en een oude verhalenverteller die meer blijken te zijn dan ze lijken. Luchtig, vol plagerige dialogen en nergens echt donker.

Gedeeld: toegankelijk en epische wereld