van Joe Abercrombie
Kenmerkend: epische wereld, toegankelijk en hofintriges.
Waarom deze past
Ook Martin vertelt per hoofdstuk vanuit een ander hoofd en gunt niemand een heldenrol. Het gekonkel in Koningslanding lijkt op dat in de hoofdstad van de Unie, alleen is de inzet hier meteen een troon. Minder grappen, meer families om te onthouden.
Gedeeld: meerdere vertellers, hofintriges, duister en expliciet geweld
Waarom deze past
Jorg is een hoofdpersoon die je eigenlijk niet mag mogen, zoals folteraar Glokta. Hij vertelt zelf, droog en zonder spijt, hoe hij met een bende plunderaars door het land trekt. Korter en sneller dan Abercrombie, en nog een graad zwarter.
Gedeeld: duister, expliciet geweld en psychologisch
Scott Lynch
Waarom deze past
De dialogen knallen hier net zo: schelden, bluffen en galgenhumor terwijl het plan in duigen valt. Locke en zijn bende lichten de adel van een kanalenstad op tot een moordenaar zich ermee bemoeit. Luchtiger begin, maar het geweld is even hard.
Gedeeld: met humor, expliciet geweld en toegankelijk
George R.R. Martin
Waarom deze past
Dit deel laat zien wat oorlog achterlaat: platgebrande dorpen, zwervende soldaten en heersers die elkaar wantrouwen. Dat sluit aan bij Abercrombies kijk op roem en geweld. Het is wel het vierde boek van Het lied van ijs en vuur, dus niet om mee te beginnen.
Gedeeld: duister, oorlog, meerdere vertellers en psychologisch
Waarom deze past
Sloppen, huurmoordenaars en een leermeester zonder illusies: Durzo Blint zou zo aan tafel kunnen bij Abercrombies noorderlingen. Weeks schrijft sneller en met meer magie, en zijn held is jonger. Het geweld tegen kinderen in het begin is niet mals.
Gedeeld: expliciet geweld, duister, snel tempo en toegankelijk
Waarom deze past
Geralt heeft dezelfde vermoeide blik als Logen: hij doet zijn werk, verwacht weinig dank en ziet dat mensen vaak erger zijn dan monsters. Je krijgt losse verhalen in plaats van één lang plot. Cynisch, grappig en snel uit.
Gedeeld: met humor, duister en expliciet geweld
Waarom deze past
Drie vertellers die elkaar afwisselen: een kleine crimineel, een spionne en een marineofficier. Geen ridders, wel een handelssyndicaat, zeeslagen en geweren, en net als bij Abercrombie draait veel om geld en eigenbelang. Meer avontuur, minder zwarte humor.
Gedeeld: meerdere vertellers, oorlog en spanning
Waarom deze past
Een ploeg specialisten met elk een eigen trucje beraamt de val van een keizer. Je krijgt de vaart en de kameraadschap, zonder het cynisme: bij Sanderson mag je nog in mensen geloven. De gevechten met metalen als brandstof zijn het tegendeel van Logens gehak.
Gedeeld: epische wereld, toegankelijk en spanning
Waarom deze past
De verteller spot in voetnoten met alles en iedereen, en dat past goed bij wie om Glokta's gedachten moest grinniken. Mia volgt een opleiding tot moordenaar waar een flink deel van de klas sneuvelt. Jongere hoofdpersoon, even weinig genade.
Gedeeld: duister, expliciet geweld en met humor
Waarom deze past
Brett volgt drie jonge mensen apart van elkaar tot hun paden samenkomen, zoals Logen, Glokta en Jezal pas laat bij elkaar uitkomen. De vijand is hier wel duidelijk: demonen die elke nacht uit de grond komen. Rechtlijniger, maar hard genoeg.
Gedeeld: expliciet geweld, meerdere vertellers en toegankelijk
Waarom deze past
Een belegering door een overmacht, verteld door iemand die geen held wil zijn. Jorg is achttien en koning, en het boek springt tussen zijn trouwdag en een tocht van jaren eerder. Lees eerst Prins der Wrake, anders mis je waarom hij zo geworden is.
Gedeeld: duister, oorlog en expliciet geweld
Waarom deze past
Meer karakter dan plot: dat geldt voor Abercrombie en zeker voor Robin Hobb. Fitz wordt aan een hof vol kuiperijen opgeleid tot moordenaar van de koning, en je zit het hele boek in zijn hoofd. Zachter van toon en zonder grappen, maar het doet meer pijn.
Gedeeld: hofintriges, psychologisch en langzaam opbouwend
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
