Waarom deze past
Een psychiatrische inrichting, artsen die iets achterhouden en een spanning die zich in het hoofd afspeelt: Dagbehandeling en Shutter Island zitten dicht bij elkaar. Lehane speelt in de jaren vijftig op een eiland, Thilliez in het Frankrijk van nu.
Gedeeld: psychologisch en spanning
Waarom deze past
Alice zoekt in Dagbehandeling met een psychiater naar wat er in haar hoofd gebeurt; De stille patiënt draait om een therapeut die een zwijgende vrouw wil laten praten. Allebei vol sessies, jeugdherinneringen en groeiend wantrouwen.
Gedeeld: psychologisch en spanning
Waarom deze past
Pierre Lemaitre volgt een vrouw die steeds minder grip heeft op wat ze zelf doet, net als Alice die uren kwijtraakt in Dagbehandeling. Frans, scherp en verontrustend, met een opbouw die je voortdurend laat twijfelen.
Gedeeld: psychologisch en spanning
Waarom deze past
Sebastian Fitzek zet net als Thilliez een psychiater in het centrum, hier een die zelf de grond onder zijn voeten verliest. Na Dagbehandeling herken je de korte hoofdstukken en het gevoel dat je als lezer ook in de war mag raken.
Gedeeld: psychologisch en spanning
Waarom deze past
Een vrouw die haar angsten niet de baas is en de wereld buiten de deur niet meer vertrouwt: Fitzek bouwt Het pakket op dezelfde wankele grond als Dagbehandeling. Allebei Europees, vlot en gericht op wat een geest zijn eigenaar kan wijsmaken.
Gedeeld: psychologisch en spanning
Waarom deze past
Ook Gillian Flynn stuurt een beschadigde vrouw terug naar haar jeugd, en ook daar is familie de plek waar het schuurt. Dagbehandeling graaft via foto's en sessies, Teerbemind via een klein Amerikaans stadje; beide draaien om wat een gezin wegstopt.
Gedeeld: familiegeheim en psychologisch
Franck Thilliez
Waarom deze past
Een tweede Thilliez over dromen en geheugen: waar Alice in Dagbehandeling tijd verliest, wordt de hoofdpersoon van De ring van Möbius door nachtmerries achtervolgd. Even psychologisch, met meer filmwereld en een politieonderzoek ernaast.
Gedeeld: psychologisch en spanning
Waarom deze past
Ruth Ware laat een vrouw twijfelen aan wat ze zelf heeft gezien, terwijl niemand haar gelooft. Dat wantrouwen tegenover je eigen waarneming maakt ook Dagbehandeling zo onrustig, alleen speelt Ware het op een schip.
Gedeeld: psychologisch en spanning
Waarom deze past
Colleen Hoover schrijft eenvoudiger dan Thilliez, maar ook Verity draait om een hoofdpersoon die in het hoofd van iemand anders belandt en steeds minder zeker weet wat waar is. Na de sessies in Dagbehandeling een bijna even giftig spel met teksten.
Gedeeld: psychologisch en spanning
Waarom deze past
Simone van der Vlugt schrijft net als Thilliez over een vrouw wier jeugd zich op een ongemakkelijk moment opnieuw aandient. Nederlandser en huiselijker dan Dagbehandeling, met dezelfde vraag wie je kunt vertrouwen.
Gedeeld: psychologisch
Waarom deze past
Jeugdherinneringen die niet willen rusten: C.J. Tudor laat een volwassen man terugkeren naar wat er gebeurde toen hij twaalf was. In Dagbehandeling komt dat verleden via foto's, in De krijtman via oude vrienden, allebei met een flinke dosis onrust.
Gedeeld: spanning
Waarom deze past
Anita Terpstra schrijft net als Thilliez over een familie waarin iemand verandert en niemand precies weet waarom. Nederlands, compact en psychologisch, met dezelfde vraag die Alice zich in Dagbehandeling stelt: ken ik mezelf eigenlijk wel?
Gedeeld: familiegeheim en psychologisch
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
