Beckford heeft een rivierbocht waar al eeuwen vrouwen verdrinken, en de zus van Jules is de laatste. Zoals Camille naar Wind Gap moet, gaat Jules tegen haar zin terug en zit ze opeens met een puberende nicht. Hawkins laat een stoet dorpelingen vertellen; duister en traag, maar minder rauw.
Gedeeld: familiegeheim, duister, langzaam opbouwend en wie-heeft-het-gedaan
Het ouderlijk huis als plaats delict. Ellen woont weer waar ze opgroeide en probeert aan de hand van oude foto's te begrijpen wat daar met haar familie is gebeurd. Geen moordonderzoek en geen politie, wel dezelfde kou tussen moeder en kinderen en een literaire, soms verrassend lichte toon.
Gedeeld: familiegeheim, psychologisch, beklemmend en literair
Familie die dingen voor je heeft verzwegen: Iris ontdekt bij toeval een broer over wie haar moeder nooit sprak, en hij zit vast voor een dubbele moord. Zoals Camille gaat ze graven waar haar moeder dat niet wil. Lichter van toon en zonder zelfbeschadiging, met een autistische verteller.
Gedeeld: familiegeheim, emotioneel, wie-heeft-het-gedaan en plottwist
Terug naar de plek van je jeugd, waar een meisje verdween. Sabine krijgt een uitnodiging voor een reünie en merkt dat ze gaten heeft in haar herinnering aan de dag dat klasgenote Isabel wegbleef. Veel zachter dan Flynn, zonder gruwel, maar het wantrouwen tegenover het eigen geheugen is hetzelfde.
Gedeeld: psychologisch, plottwist en langzaam opbouwend
Nicci French heeft net als Flynn meer belangstelling voor wat er in hoofden gebeurt dan voor sporenonderzoek. Een arts die getraumatiseerde mensen behandelt, neemt een meisje op wier ouders zijn vermoord, en moet haar eigen dochtertje daarbij beschermen. Trage opbouw, kil kustlandschap, minder rauw.
Gedeeld: psychologisch, plottwist, literair en beklemmend
Bij Jewell is het de moeder die achterblijft: Laurel sleept zich al een decennium voort sinds haar jongste op weg naar de bibliotheek verdween. Zoals Camille gaat ze spitten in iets wat iedereen liever laat rusten. Veel zachter dan Flynn, vlot leesbaar en eerder verdrietig dan akelig.
Gedeeld: emotioneel, familiegeheim, duister en psychologisch
Maria vlucht naar het pension van haar jeugd in een dorp aan de Noordzee, waar haar zus nog woont en hun moeilijke jeugd in elke kamer hangt. De terugkeer en de twijfel aan het eigen verstand lijken op die van Camille. Noort schrijft sneller en eenvoudiger, en het geweld blijft beperkt.
Gedeeld: familiegeheim, wie-heeft-het-gedaan en spanning
Zoek je weer iets dat zo ver durft te gaan over moeders en kinderen? In Verity leest een schrijfster het geheime manuscript van een andere vrouw, en wat daarin staat is moeilijk te verteren. Veel sneller en minder literair dan Flynn, met een liefdesverhaal en expliciete seks erdoorheen.
Gedeeld: duister, psychologisch, plottwist en emotioneel
Beschadigde mensen die elkaar proberen te doorgronden. Therapeut Theo wil weten waarom Alicia na de dood van haar man is opgehouden met praten, en zijn eigen jeugd speelt steeds harder mee. Gladder verteld dan Teerbemind en minder lichamelijk, met een grotere verrassing aan het eind.
Een hoofdpersoon die haar eigen waarneming niet kan vertrouwen en vastzit bij iemand die voor haar zou moeten zorgen. Christine wordt elke dag wakker zonder geheugen en moet het doen met haar dagboek. Geen moordzaak en geen stadje vol roddel; de benauwdheid speelt zich tussen vier muren af.
Gedeeld: beklemmend, psychologisch en langzaam opbouwend
Oude vriendschappen tussen vrouwen die giftiger blijken dan gedacht. Nora gaat na tien jaar stilte naar het vrijgezellenfeest van een schoolvriendin, in een glazen huis midden in het bos. Een puzzel met een kleine groep verdachten, lang niet zo zwart als Flynn en prettig snel uit.
Wat doen ouders om hun kinderen te dekken? Koch laat twee echtparen een avond lang om die vraag heen draaien in een duur restaurant, verteld door een vader die je steeds minder vertrouwt. Geen politieonderzoek en meer spot dan bij Flynn, maar de familie is net zo verrot.