Van Herbert zelf: waar in Uit de afgrond van de hel een duistere kracht de geest van gewone Londenaren overneemt, doet een gele mist uit een legerbasis dat in Dodelijke nevel. Zelfde opbouw met losse scènes van mensen die doordraaien, nog harder en sneller.
Een kracht die een hele gemeenschap aantast en mensen tot daden drijft die ze niet herkennen: in Londen bij Herbert, in een rijke Amerikaanse voorstad bij Straub. Straub neemt meer tijd voor zijn personages, maar het onheil verspreidt zich even onstuitbaar.
Uit de afgrond van de hel springt van het ene slachtoffer naar het andere terwijl de waanzin zich door Londen verspreidt. Koontz doet dat in een Californisch kustplaatsje waar de bewoners stilletjes veranderen. Meer sciencefiction, met hetzelfde patroon van een epidemie in de geest.
Herbert wisselt in Uit de afgrond van de hel tussen veel verschillende mensen in een stad die doordraait. Tudor wisselt tussen drie groepen die in een sneeuwstorm vastzitten terwijl buiten iets mis is. Kleiner van opzet, maar met dezelfde opbouw via losse vertellers.
Gedeeld: duister, meerdere vertellers en snel tempo
Herbert laat het licht in Londen doven en de waanzin toeslaan; Tais Teng laat de oude goden van Lovecraft opduiken via code en machines. Een Nederlandstalige mix van horror en sciencefiction, eigenzinniger dan Herbert, maar net zo onheilspellend.
Het meisje dat haar ouderlijk huis in brand steekt, de patiënten die zich omdraaien: Herbert bouwt zijn roman uit losse, hevige taferelen. Wie juist die fragmenten het sterkst vond, krijgt in Hellehart een stapel complete gruwelverhalen van meerdere auteurs. Hard en zonder omwegen.
Bij Herbert draaien gewone Londenaren door onder invloed van een kracht die ze niet zien; bij Simmons is die kracht een kleine groep mensen die anderen als poppen bespelen. Een dikke roman met veel vertellers, net zo meedogenloos.
Wat de duistere macht in Londen doet met gewone mensen, doet in Koontz' thriller een verborgen manipulator met één vrouw: ze vertrouwt haar eigen hoofd niet meer. Psychologischer en kleiner, maar het idee van een overgenomen geest delen ze.
Herbert laat in losse scènes zien hoe mensen in het donker veranderen; Barker doet dat in een bundel waar elk verhaal een nieuwe gruwel opent. Minder één groot verhaal, meer losse nachtmerries, met net zo weinig remmen.
Een meisje steekt in Uit de afgrond van de hel haar ouderlijk huis in brand, en bij C.J. Tudor speelt vuur ook een sleutelrol, in een dorp waar eeuwen geleden martelaren stierven. Sfeervoller en trager, met een dominee en haar dochter in de hoofdrol.
Herberts Londen verandert 's nachts in een plek waar de waanzin heerst; D.B. Shans Stad is een plek waar misdaad en duistere magie altijd al regeren. Een rauwe thriller vol bovennatuur, sneller en ruiger dan Herbert.
De duistere kracht in Uit de afgrond van de hel lijkt uit een oud kwaad voort te komen; Simmons graaft in de oude kwaadaardigheid van Roemenië via een arts en haar geadopteerde baby. Breder en meer onderzoek, met dezelfde schaduw over gewone levens.