van Darren Shan
Kenmerkend: spanning, moreel grijze hoofdpersoon en duister.
Waarom deze past
Darren Shan laat zijn Stad zien als een plek waar misdaad en het bovennatuurlijke door elkaar lopen, en Clive Barker doet dat met Hollywood. Coldheart Canyon is wellustiger en uitbundiger, Helse horizon meer noir, maar in beide is de glans een dun laagje over iets rots.
Gedeeld: spanning
Waarom deze past
Algiers Jeery bewaakt een misdaadbaas, en bij Clive Barker wordt ex-gevangene Marty Strauss lijfwacht van een schatrijke man. Allebei een bodyguard die te diep in de zaken van zijn baas belandt, met horror die langzaam de plaats van de misdaad inneemt.
Gedeeld: spanning
Waarom deze past
Wie bij D.B. Shan de mengeling van geweld en het onverklaarbare zoekt, vindt die korter en scherper in de verhalen van Mariana Enríquez. Geen misdaadbaas, wel een Argentinië waar de griezel uit de straat zelf lijkt op te stijgen.
Gedeeld: duister
Waarom deze past
De Stad van Darren Shan en het Calcutta van Dan Simmons zijn allebei plekken die hun bewoners lijken op te slokken. Simmons volgt een buitenstaander, Shan een man van binnenuit, en beide boeken maken van de stad zelf een monster.
Gedeeld: spanning
Waarom deze past
Helse horizon zit vol mannen die vastzitten aan de wil van een ander, en Stephen King voert dat in Misery op tot een benauwende tweestrijd tussen een schrijver en zijn verzorgster. Kleiner en zonder bovennatuur, maar net zo meedogenloos.
Gedeeld: spanning
Waarom deze past
Shadow komt bij Neil Gaiman net als Algiers Jeery terecht in dienst van een machtige man die meer is dan hij lijkt. Amerikaanse goden is een roadtrip vol mythen, Helse horizon een stadsnoir, maar beide laten een zwijgzame man zijn weg zoeken tussen krachten die hem overstijgen.
Gedeeld: spanning
Waarom deze past
Leigh Bardugo schrijft net als D.B. Shan voor volwassenen een donkere mix van misdaad en bovennatuur, rond een hoofdpersoon die al veel te veel heeft gezien. Yale in plaats van de Stad, maar net zo rauw en vol morele schaduwen.
Gedeeld: spanning
Waarom deze past
Een man die dieper in de duistere kant van zijn stad belandt dan hem lief is: dat is Algiers Jeery, en dat is ook de Parijse inspecteur bij Jean-Christophe Grangé. Grangé schrijft meer een politiethriller, maar het kwaad krijgt ook bij hem iets bovennatuurlijks.
Gedeeld: spanning
Waarom deze past
Wie D.B. Shan leest om het grauwe stadsleven en de vraag wat een man doet als alles tegen hem is, kan terug naar een klassieker uit 1954. Matheson laat een eenzame overlevende zich verschansen in zijn huis, korter en kaler dan Helse horizon maar net zo somber.
Gedeeld: duister
Waarom deze past
Joe Hill schrijft net als Darren Shan horror die even goed werkt als thriller, met een tegenstander die veel ouder en machtiger is dan hij lijkt. Nosferatu is persoonlijker, rond een vrouw en haar zoon, terwijl Helse horizon draait om een stad en haar heerser.
Gedeeld: spanning
Waarom deze past
Peter Straub bouwt in Draaikolk net als Shan een verhaal op dat traag dichtgroeit tot iets duisters, rond een man die terugkeert naar een plek met een verleden. Minder misdaad en meer psychologie, met dezelfde drukkende sfeer.
Gedeeld: spanning
Waarom deze past
Darren Shan laat zien wat er gebeurt als iemand een grens overgaat die dicht had moeten blijven, en Stephen King doet dat in Dodenwake met een vader en een oude begraafplaats in Maine. Huiselijker en droeviger dan Helse horizon, maar net zo zwart.
Gedeeld: spanning
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
