Tori Spring heeft weinig zin in mensen, en ook Frances zit vast in een leven dat er van buiten piekfijn uitziet. Oseman schrijft hier warmer en hoopvoller, met dezelfde scherpe, droge stem en een vriendschap die alles verandert.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch
Tori slaapt het liefst de dag weg, en Boudewijn komt na de dood van zijn moeder zijn bed niet meer uit. Erna Sassen laat hem schrijven in een schrift dat hij moet bijhouden, met net zo veel zwarte humor als Tori in haar blog.
Net als Tori Spring kijkt de vertelster met een cynische blik naar haar school, haar klasgenoten en zichzelf. Laurie Halse Anderson schrijft in korte fragmenten, harder en stiller, over een meisje dat niemand meer ziet staan.
Tori Spring trekt zich terug achter haar blog en haar sarcasme. Lydia Rood schrijft over een meisje dat net zo los van haar klas staat, alleen met een jonger zusje als bondgenoot: een Nederlandse, donkere roman over eenzaamheid op je zestiende.
Achter Tori's onverschilligheid zit zorg om haar broer en om zichzelf; bij Fee draait alles om eten en controle. Do van Ranst schrijft Vlaams, kort en scherp, met dezelfde mengeling van zelfspot en somberheid.
In Solitaire speelt de band tussen Tori en haar broer Charlie op de achtergrond steeds mee. Ted van Lieshout laat Luuk rouwen om zijn broer Marius via een dagboek, literair en ontroerend, en stiller dan Oseman.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch
Tori verbergt haar angst achter sarcasme, Conor achter boosheid nu zijn moeder ernstig ziek is. Patrick Ness voegt een monster toe dat 's nachts verhalen komt vertellen, maar het gaat net zo goed over wat je niet hardop durft te zeggen.
Op Toris school haalt een geheimzinnige groep steeds gewaagdere grappen uit; bij Gideon Samson speelt koningin van de klas Rifka in haar eentje met de waarheid. Kort, Nederlands en spannend, over hoe groepen kinderen elkaar manipuleren.
Solitaire speelt zich af tussen een handvol tieners die elkaar uitdagen en uittesten. Bart Moeyaert brengt er vier samen op één zomermiddag bij een meer, met dezelfde broeierige spanning en veel tussen de regels.
Tori trekt zich het liefst overal uit terug; Alex rent letterlijk weg van een vader die snakt naar aandacht en een moeder met haar eigen problemen. Do van Ranst schrijft Vlaams, poëtisch en somber.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch
Solitaire zit vol dingen die Tori voor zich houdt, zelfs tegenover Michael. Van de Vendel schrijft net zo ingetogen over wat je niet uitspreekt, maar dan vanuit een zestienjarige jongen in Noorwegen. Het derde deel van een drieluik, ook los te lezen.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch
Ook hier staat een meisje dat de wereld om haar heen kritisch bekijkt, maar Chloë doet dat op een Australische boerderij in plaats van een Engelse middelbare school. Anne Provoost schrijft rustiger en literairder, met dezelfde scherpe blik op familie.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch