Boeken zoals Dun!

Waarom deze past

Fee eet tegen de stem van haar overleden moeder in en zwerft door een stad vol vreemden. Erna Sassen schrijft over een meisje bij wie eten en verlangen net zo in de knoop zitten. Scherper en volwassener dan Do van Ranst, net zo eerlijk over een lichaam dat niet meewerkt.

Gedeeld: emotioneel, literair en psychologisch

Waarom deze past

Fees overleden moeder blijft in haar hoofd praten, en ook Boudewijn worstelt jaren na de dood van zijn moeder. Erna Sassen schrijft het als een dagboek dat geen dagboek wil zijn, met dezelfde mengeling van humor en rauw verdriet.

Gedeeld: emotioneel, literair en psychologisch

Waarom deze past

Een hond, een jonge ober, de eenzame Herman: Fee laat zich door de stad meevoeren van ontmoeting naar ontmoeting. Gudrun Pausewang stuurt ook een jong meisje alleen een stad in, al leest dat meer als een fabel. Allebei verhalen over verleiding en verdwalen.

Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch

Waarom deze past

Wie Fee volgde, kan verder met een tweede boek van Do van Ranst over een tiener die op de vlucht is voor thuis. Alex rent de hele dag weg van zijn ouders. Even snel, beeldend en vol vreemde ontmoetingen.

Gedeeld: emotioneel, literair en psychologisch

Waarom deze past

Fee draagt het verlies van haar moeder overal mee naartoe, ook als ze de stad in vlucht. Ted van Lieshout laat zien hoe een gezin na de dood van een broertje elk een eigen manier van rouwen vindt. Stiller dan Dun!, maar net zo raak.

Gedeeld: emotioneel, literair en psychologisch

Waarom deze past

Pim de visser en zijn zus Celine geven Fee even een plek, maar echt thuis voelt ze zich nergens. Lydia Rood schrijft net zo psychologisch over een meisje van zestien dat buiten de groep valt. Rustiger van tempo, met dezelfde eenzaamheid eronder.

Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch

Waarom deze past

Fee probeert met eten iets te vullen wat ze kwijt is, en Tori Spring heeft eigenlijk nergens meer zin in. Alice Oseman schrijft Engelser en ironischer, maar ook zij kruipt in het hoofd van een meisje dat zich steeds verder terugtrekt.

Gedeeld: emotioneel en psychologisch

Waarom deze past

De gedachten van Fee laten haar niet met rust, net als bij Aza, die worstelt met dwanggedachten. John Green schrijft er een ontroerend boek over, met meer vriendschap en romantiek dan Do van Ranst, maar even eerlijk over wat er in je hoofd kan gebeuren.

Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch

Waarom deze past

Fees verhaal komt in flarden, tussen de waarschuwingen van haar moeder en de mensen die ze in de stad treft door. Laurie Halse Anderson vertelt ook in brokjes, over een eerste jaar op de highschool. Harder van toon, met net zo'n meisje dat zwijgt over wat haar dwarszit.

Gedeeld: emotioneel, literair en psychologisch

Waarom deze past

Fee rouwt om haar moeder, en Chloë ziet na de dood van haar vader hoe haar moeder de grip verliest. Anne Provoost schrijft rustiger en meer op het platteland, met dezelfde aandacht voor een meisje dat alleen staat in haar verdriet.

Gedeeld: emotioneel, literair en psychologisch

Waarom deze past

Fee verlaat haar vertrouwde wereld en laat zich meenemen door mensen die ze net kent. John Green stuurt een jongen naar een nieuwe school, ver van huis, waar hij net zo snel opgaat in een groep vreemden. Amerikaanser en met meer humor, even zoekend.

Gedeeld: emotioneel, literair en psychologisch

Waarom deze past

Dun! draait om een meisje dat met haar lichaam worstelt, en ook bij Anne Provoost staat het lichaam centraal: de mooiste vrouw ter wereld en een verminkte boer aan één tafel. Een sprookje in plaats van een stadsverhaal, net zo rauw en eerlijk.

Gedeeld: emotioneel, literair en psychologisch