In Kus me broeit het onder vier tieners aan het water; Anne Provoost laat die hitte voelen op een Australische boerderij, waar een meisje met een halfzusje opgroeit. Provoost vertelt uitgebreider, Moeyaert in één middag.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Moeyaert schreef na Kus me nog een boek dat in één dag gebeurt, nu in de winter in plaats van de zomer. Wie het spel met geheimen aan het meer spannend vond, voelt hier dezelfde dreiging tussen twee jongens en een vreemde man.
Het spel in Kus me draait om geheimen vertellen of houden, en dat is precies het dilemma van de elfjarige Ted bij Van Lieshout. Een jongere hoofdpersoon en een zwaarder geheim, maar dezelfde vraag aan wie je het durft te zeggen.
Vier tieners die niet zeggen wat ze voelen, en bij Do van Ranst één jongen die liever rent dan praat over thuis. Kort en Vlaams zoals Kus me, met een hoofdpersoon die zijn verdriet net zo goed verstopt.
Wat elk van de vier aan het meer verzwijgt, staat bij Fee in Dun! centraal: iets wat ze aan niemand laat zien. Do van Ranst schrijft net zo compact en psychologisch scherp als Moeyaert.
Na het spel van Kus me, waar geheimen op tafel moeten, is Gebr. een logische stap: een broer die na een sterfgeval ontdekt wat zijn broertje voor zich hield. Ted van Lieshout schrijft rouwvoller en even literair.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Erna Sassen beschrijft een scholier die in de vijfde vastloopt en moeite heeft om te zeggen wat er mis is. Net als bij de tieners in Kus me zit de spanning in de afstand tussen wat je laat zien en wat er echt speelt.
Het spel aan het meer kantelt doordat de tieners elkaar uitdagen, en bij Gideon Samson bepaalt Rifka met haar verzonnen verhalen wat de klas gelooft. Leugen en waarheid onder jongeren, in een kort en scherp boek.
Frances laat bij Alice Oseman de buitenwereld een perfecte leerling zien en houdt verborgen wat ze echt leuk vindt. Dat spel tussen masker en echt gevoel ken je uit Kus me; Oseman is Engels, langer en luchtiger van toon.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch
Lydia Rood schrijft over een eenzaam, slim meisje dat nog nooit een vriend had, en dat verlangen naar contact zit ook onder het spel in Kus me. Rood is ernstiger en volgt haar hoofdpersoon langer.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch
De last van wat je hebt gedaan: bij Elle van den Bogaart draagt een jongen van achttien de gevolgen van één onoplettend moment in de auto. Sneller en toegankelijker dan Kus me, met evenveel psychologische druk.
Aan het meer in Kus me spreken vier jongeren zich bijna uit; de jongen bij Erna Sassen schrijft het pas op als zijn vriendin al weg is. Een stillere, verdrietigere variant op hetzelfde thema: wat je had willen zeggen.