Van dezelfde schrijver: Zack Lightman ziet tijdens wiskunde een ruimteschip dat precies lijkt op de vijand uit zijn favoriete game. Waar Ready Player Two de OASIS verder uitbouwt, laat Armada de game de echte wereld binnenlopen, met net zoveel popcultuur.
Ready Player Two draait om een uitvinding die de virtuele wereld dwingender maakt dan ooit, en ook in Het Babelvirus is de Metaverse niet ongevaarlijk. Pizzakoerier en hacker Hiro Protagonist is net zo'n held als Wade, maar Stephenson is scherper.
De nieuwe zoektocht van Wade is een reeks proeven waarbij veel op het spel staat; Dungeon Crawler Carl maakt daar een kerker van die tegelijk een realityshow voor aliens is. Rauwer en grappiger, en het eerste deel van een lange reeks.
Na de virtuele werelden van Cline is Artemis heerlijk tastbaar: een stad op de maan, waar koerier Jazz Bashara amper haar piepkleine woning kan betalen. Even luchtig en snel als Ready Player Two, maar dan met echte natuurkunde.
Ready Player Two waarschuwt voor techniek die te dichtbij komt; Qualityland doet dat met humor. Algoritmes kiezen je partner en je aankopen, en Kling lacht om een samenleving die dat heel normaal vindt.
Een zonnebril die meer kan dan je denkt, gestolen door een fietskoerier in San Francisco: ook bij Gibson draait het om een stukje technologie dat de verkeerde mensen aantrekt. Minder spel dan bij Cline, maar net zo opgejaagd.
De vondst in de archieven van Halliday maakt de OASIS bijna onweerstaanbaar. Philip K. Dick schreef lang voor Cline over techniek die te veel macht krijgt, hier een rekenmachine die voor de wereldvrede moet zorgen. Een dun, nerveus boek.
Ook na een overwinning is de wereld niet gered: Gordon trekt jaren na een vernietigende oorlog door wat er van de Verenigde Staten over is. Brin zet net als Cline een held neer die mensen weer bij elkaar moet zien te krijgen, in een ruiger landschap.
Wie zich in Ready Player Two stoort aan bedrijven die mensen inpakken, vindt bij Pohl en Kornbluth de klassieke versie: reclamebureaus regeren en slogans bepalen elke dag. Kort, scherp en grappig.
De tegenstander in Ready Player Two deinst nergens voor terug, en zo voelt Bij het licht van de maan vanaf de eerste pagina. Een schilder krijgt in een motel een onbekende injectie van een vreemde 'dokter'; Koontz houdt daarna het tempo hoog.
Wade wordt in Ready Player Two steeds dieper een kunstmatige wereld in getrokken. Van Vogt doet iets vergelijkbaars met Morton Cargill, die buiten zijn eigen tijd belandt. Ouderwetse pulp in een dubbelband, snel en vol wilde ideeën.
Bill Masen ligt met verbonden ogen in het ziekenhuis terwijl een groene meteorenregen de rest van Londen blind maakt. Na de virtuele avonturen van Wade is dit de klassieke ramp in de echte wereld, net zo spannend.