Na Moedwil kun je bij Dan Simmons door met Joe Kurtz, een ex-gedetineerde privédetective. Harder en gewelddadiger, maar met dezelfde droge humor en een hoofdpersoon die zich met georganiseerde misdaad moet meten.
Darwin Minor ontdekt dat ongelukken in scène zijn gezet om verzekeraars op te lichten; in H van hartstocht onderzoekt Kinsey Millhone een schietpartij bij een verzekeraar. Grafton is rustiger en meer whodunit, maar de wereld van claims en bedrog is dezelfde.
Moedwil is een snelle thriller met een slimme, eigenwijze held tegenover zware misdaad, en dat vind je ook in de Bond van Jeffery Deaver. Meer geheim agent en minder verzekeringszaak, maar het tempo is net zo hoog.
Simmons laat een gewone specialist in een gevaarlijke zaak rollen, en Crichton doet in Zero cool hetzelfde met een radioloog op vakantie. Allebei vlot, met humor, en met een hoofdpersoon die zijn vakkennis gebruikt om te overleven.
Een gewone burger die per ongeluk tegenover de maffia komt te staan: in Moedwil is het een ongevallenexpert, bij Grisham een jongen van elf die te veel heeft gezien. De cliënt is meer rechtbankdrama, maar de dreiging van georganiseerde misdaad is even voelbaar.
Koontz en Simmons schrijven allebei thrillers die nauwelijks pauze nemen, met een flinke knipoog. Bij Koontz wordt een kunstschilder overvallen door een vreemde dokter, bij Simmons groeit een fraudezaak uit tot iets veel groters; beide hoofdpersonen moeten snel nadenken.
Darwin Minor ziet wat anderen bij een ongeluk missen, en Elsa moet in IV zelf uitzoeken waarom haar vader is vermoord. Arjen Lubach schrijft net zo snel en met humor, in een Europese thriller met een gewone vrouw als speurder.
In Moedwil leidt een verzekeringszaak naar de Russische maffia; in Zwarte lijst stuurt het Kremlin een cyberaanval op Amerika af. Deze Clancy denkt groter en politieker, maar wie de Russische dreiging bij Simmons spannend vond, zit hier goed.
Iris Johansen jaagt net als Simmons haar hoofdpersoon van het ene gevaar in het andere. Emily Hudson moet na een gijzeling in Afghanistan vluchten, terwijl Darwin Minor fraudeurs op de Amerikaanse wegen opspoort. Allebei vaart zonder omwegen.
Wie bij Moedwil geniet van een technisch onderlegde held die een onderzoek tot het gaatje doorzet, vindt dat ook in Dirk Pitt van Clive Cussler. Avontuurlijker en op zee, met dezelfde mix van vakmanschap, actie en een glimlach.
Jack Reacher en Darwin Minor zijn allebei eenlingen die zien wat anderen missen. Lee Child schrijft kaler en harder dan Simmons, maar de logica waarmee een complot stap voor stap wordt ontrafeld, voelt vertrouwd.
Een oud-KGB-agent op weg naar Washington en Russische maffia achter in scène gezette ongelukken: Berry en Simmons halen allebei hun dreiging uit het oosten. Cotton Malone mengt er geschiedenis doorheen; het tempo is even hoog.