Zero cool en Dodelijke afdaling komen uit dezelfde vroege periode van Crichton, toen hij nog als John Lange schreef. Ruil de Spaanse kust voor tropisch water en een radioloog voor een duiker, en je hebt hetzelfde korte, zonnige avontuur met een gevaarlijke ondertoon.
Ook bij Dick Francis is de held geen agent maar een man met een gewoon vak die er per ongeluk in rolt. Waar Peter Ross over Spaanse pleinen rent, volgt een schilder van renpaarden een spoor van gestolen spullen. Even nuchter, met een even ingetogen held.
De vakantie van Peter Ross loopt uit de hand zodra hij de verkeerde vrouw ontmoet; Marion Pauw doet iets vergelijkbaars op een luxejacht in het Caribisch gebied. Moderner en psychologischer dan Crichton, met net zo veel zon.
Wie in Zero cool genoot van een zuidelijke bestemming die steeds minder ontspannen wordt, kan bij Marion Pauw terecht. Haar hoofdpersoon keert terug naar het Caribische hotel waar haar huwelijksreis misliep en vindt daar geen rust. Trager, en meer gericht op wat er in hoofden gebeurt.
Saskia Noort stuurt net als Crichton iemand naar het zuiden om bij te komen, en laat het daar mislopen. Geen schattenjacht en geen bendes, wel dezelfde vakantiesfeer die langzaam omslaat in iets onheilspellends.
Gedeeld: snel tempo, toegankelijk en vakantiesfeer
Een gezinsvakantie aan een Italiaans meer in plaats van een vrijgezellenreis door Spanje: Suzanne Vermeer gebruikt net als Zero cool een zonnig decor als speelveld voor dreiging. Huiselijker en Nederlands, maar net zo snel uit.
Odd Thomas heeft dezelfde lichte toon als Peter Ross: een gewone jongeman die aan de Californische kust rustig wil leven, tot het weer misgaat. Dean Koontz voegt er een bovennatuurlijk randje aan toe; minder reizen, meer griezel.
Zero cool heeft een knipoog die je bij de latere Crichton minder ziet, en die humor zit er bij Helen Fielding dik in. Een journaliste met te veel fantasie, een charmante man met geheimen en een avontuur over meerdere landen. Luchtig en snel.
Na de catacomben van Parijs gaat Clive Cussler de diepte in, naar de zeebodem. Net als in Zero cool is het een jacht met veel locatiewissels en een held die steeds net op tijd wegkomt, al is Cussler groter en luider.
Cussler deelt met deze vroege Crichton het plezier in een simpele, snelle avonturenplot waarin een kostbare of gevaarlijke vondst iedereen in beweging zet. Hier zoekt Dirk Pitt naar een vliegtuigwrak uit de jaren vijftig; meer militair, minder vakantie.
Ook bij James Patterson ontaardt een uitstapje naar de zonnige Middellandse Zee in iets gevaarlijks, nu met vier vriendinnen in Monte Carlo. Korte hoofdstukken, veel glamour, en net als in Zero cool een decor waar geld de toon zet.
Wie na Zero cool zin heeft in nog een held die van stad naar stad moet vluchten, kan bij M.W. Craven terecht. Ben Koenig is harder en beter getraind dan een radioloog op vakantie, maar het tempo ligt even hoog.