Liesl krijgt gezelschap van een geest, en Nim groeit bij Neil Gaiman zelfs op tussen de geesten van een begraafplaats. Allebei verhalen over een kind dat er alleen voor staat en troost vindt bij de doden, met een donker randje dat nergens te eng wordt.
De vriendschap tussen Liesl en de geest Po vind je terug bij Cassidy en haar spookvriend Jacob. V.E. Schwab maakt er een vlotter, griezeliger avontuur van in Edinburgh, maar de band tussen een levend meisje en een geest is net zo teder.
Liesl zit opgesloten op zolder, Eddie mag de zolder in zijn huis juist niet op: Edward van de Vendel draait het beeld om. Een korter, speelser verhaal over wat er achter een gesloten deur zit, met dezelfde nieuwsgierigheid als bij Lauren Oliver.
Net als Liesl verliest Ravi haar vertrouwde plek en komt ze terecht waar het leven niet makkelijk is. Sanne Rooseboom brengt daar, net als Lauren Oliver, een sprankje magie in, en schrijft met evenveel aandacht voor verdriet en hoop.
Mot draagt het liefst zwart en houdt van haar oude, rommelige stad, en heeft daarmee iets van de stille, eigenzinnige Liesl. Sanne Rooseboom vertelt een avontuur met een sprookjesachtig, wat donker decor en dezelfde mix van spanning en ontroering.
Clive Barker schreef met De dief van altijd een duister sprookje over een jongen die in een betoverd huis belandt, met dezelfde sfeer van magie en gevaar als Liesl & Po. Iets enger en vreemder, maar ook hier moet een kind zich redden tegenover volwassenen die niet deugen.
Liesl en Otje zijn allebei meisjes zonder vaste grond onder de voeten, Otje omdat haar vader steeds zijn werk kwijtraakt. Annie M.G. Schmidt houdt het luchtiger en zonder geesten, maar de warme blik op een kind dat zich staande houdt is dezelfde.
Paul Biegel laat in Het sleutelkruid steeds een ander aan het woord, zoals Lauren Oliver wisselt tussen Liesl, Will en Po. Een klassiek sprookje vol verhalen-in-een-verhaal, en net als Liesl & Po vol stille ontroering.
Gedeeld: emotioneel, meerdere vertellers en toegankelijk
Liesl verliest haar vader en wordt weggestopt door wie voor haar had moeten zorgen; ook Samuel Blink staat er na een verlies opeens alleen voor bij Matt Haig. Spannender en grimmiger dan Lauren Oliver, met een verteller die je graag rechtstreeks toespreekt.
Liesl & Po is een spookverhaal vol troost, en Edward van de Vendel schreef iets vergelijkbaars voor jongere lezers: een jongen die het donker eng vindt en daar een vriend ontmoet. Korter en knusser, met dezelfde zachte toon.
Liesl heeft haar vader verloren, en ook in Het meisje dat Kerstmis redde draagt een meisje veel verdriet mee terwijl ze een magisch avontuur beleeft. Matt Haig is grappiger en feestelijker, maar de mengeling van rouw en magie is goed te vergelijken.
Liesl ontsnapt 's nachts, en ook Lisse trekt bij Do van Ranst in het donker op pad, met figuren uit oude volksverhalen als gezelschap. Allebei sfeervolle, licht griezelige verhalen waarin een meisje met wonderlijke wezens op stap gaat.