Een weesjongen die opgroeit bij anderen en langzaam ontdekt welke wereld bij hem hoort, terwijl degene die zijn ouders doodde nog ergens rondwaart. Gezelliger en grappiger dan Gaiman, met een school vol magie in plaats van een kerkhof vol geesten.
Morrigan is volgens iedereen ten dode opgeschreven, tot iemand haar wegtovert naar een verborgen stad waar ze een nieuw thuis kan vinden. Warmer en kleurrijker dan Het kerkhof, met veel humor en een hotel waar je zelf zou willen logeren.
Een jongen komt terecht bij kinderen met vreemde gaven die zich verborgen houden voor de gewone wereld. Iets ouder van toon dan Het kerkhof, en de echte oude foto's tussen de tekst maken het nog spookachtiger.
Een skelet in maatpak als beschermer: net als Nim krijgt Stephanie hulp van iemand die eigenlijk dood zou moeten zijn. Sneller en veel grappiger dan Gaiman, vol rake dialogen en magie in de straten van Dublin.
Coen gaat in een kasteel vol tovenarij werken om zijn eigen noodlot te ontlopen, en merkt dat er achter de muren meer speelt dan hij dacht. Diana Wynne Jones schrijft net als Gaiman droog en grappig over een kind tussen machtige, vreemde volwassenen.
Bastiaan verstopt zich met een gestolen boek op zolder en wordt langzaam een wereld vol vreemde wezens in getrokken. Net als Het kerkhof gaat het over een eenzame jongen die buiten de gewone wereld een plek vindt, met dezelfde literaire ernst.
Griezelen met een glimlach: Dolfje is een weerwolfje en stapt met Noura in een kast die naar andere werelden vol rare wezens leidt. Korter en luchtiger dan Het kerkhof, voor wie de spookachtige kant leuk vindt maar het niet te zwaar wil.
Een stad vol magie, twee vijandige families en twee kinderen die de klus moeten klaren die de volwassenen laten liggen. Net zo geestig als Gaiman, maar zonder spoken en in een zonnig Italiaans decor.
Kinderen vinden achter een kastdeur een wereld met eigen bewoners en eigen regels, zoals het kerkhof dat voor Nim is. Lewis is knusser en ouderwetser, met pratende dieren en een winter die maar niet ophoudt.
Een raamvertelling vol korte verhalen, zoals Het kerkhof ook in losse hoofdstukken door de jaren springt. Biegel is zachter en sprookjesachtiger, en heel geschikt om voor te lezen.
Stikkum is net als Nim een buitenbeentje dat moet bewijzen dat hij erbij hoort, in een gemeenschap die hem niet zomaar accepteert. Hier geen spoken maar Vikingen en draken, met veel meer slapstick en grappige tekeningen.
Rufus groeit op in een clan die niet de zijne is en moet hun wetten leren, zoals Nim wordt opgevoed door geesten met hun eigen regels. Actiever, met gevechten tussen katten en vriendschap als drijfveer.