Yas krijgt hulp van een spook, Tom schrikt zich een hoedje van eentje in de kelder: allebei leren ze dat spoken minder eng zijn als je ze leert kennen. Funke maakt er een spannender verhaal van voor iets oudere lezers.
Ook bij Myjer waakt een klein wezentje 's nachts over een kind, net zo geruststellend als Kwaak voor Yas. Dit prentenboek heeft dezelfde zachte humor en grote, vrolijke platen.
Minoes was ooit een kat en helpt een verlegen krantenman dapperder te worden; Kwaak helpt Yas met zijn angst voor het donker. Annie M.G. Schmidt schrijft voor iets oudere kinderen, met dezelfde warme humor.
Net als Mijn spook en ik speelt Twee wilde kleine heksen zich vooral 's nachts af, als kinderen dapperder moeten zijn dan ze zich voelen. Funke is iets ondeugender, met een heksenritueel in plaats van een hulpspook.
Yas krijgt een hulpspook, Cassidy heeft er al jaren een als beste vriend. Schwab schrijft voor oudere kinderen en is griezeliger, maar de vriendschap tussen kind en spook is net zo warm.
Wie om Kwaak moest lachen, houdt ook van de heksenclub van Loes en Jurriaan. Erna Sassen schrijft net zo speels voor beginnende lezers, met toverdrankjes in plaats van spoken.
Kwaak komt Yas 's nachts geruststellen; in De beha-boomhut zijn het twee jonge bosbewoners die zelf telkens in de problemen raken. Marc de Bel is ondeugender en Vlaamser, maar net zo fijn om hardop voor te lezen.
Mirjam Mous laat in Kaboutertjes bestaan wel twee zusjes een avontuur beleven met een flinke dosis fantasie en humor, net zo geschikt om samen te lezen als Mijn spook en ik.
Ook Miss Eenhoorn is van Edward van de Vendel en draait om iemand die zich klein voelt en toch durft. Een zebra in plaats van een spook, met dezelfde grappige toon en kleurrijke prenten.