Waarom deze past
Blote handen speelt op één oudejaarsdag, Kus me op één zomermiddag bij een meer: Moeyaert drukt in beide boeken alles samen in een paar uur. Ook hier hangt er dreiging tussen een paar tieners die je pas langzaam begrijpt.
Gedeeld: emotioneel en literair
Anne Provoost
Waarom deze past
Ward woont op een boerderij aan de rand van de velden, Chloë op een boerderij in het Australische binnenland. Anne Provoost bouwt de onrust net zo onderhuids op als Moeyaert, en het platteland is in beide boeken minder vredig dan het lijkt.
Gedeeld: emotioneel, literair en psychologisch
Waarom deze past
Een geheim dat een jongen met niemand kan delen, en een volwassene die er de oorzaak van is: Mijn meneer heeft dezelfde onderhuidse spanning als Blote handen. Ted van Lieshout kijkt terug vanuit een elfjarige en schrijft rustiger, maar het blijft schuren.
Gedeeld: emotioneel en literair
Waarom deze past
Alex rent een hele dag lang, en net als in Blote handen voel je hoe zo'n dag steeds verder uit de hand loopt. Do van Ranst kiest wel een thuis vol spanning in plaats van velden rond een boerderij.
Gedeeld: emotioneel, literair en psychologisch
Waarom deze past
Do van Ranst kruipt in het hoofd van Fee, die nooit meer dun wil zijn, met zinnen die net zo kaal en precies zijn als bij Moeyaert. Een ander onderwerp, maar dezelfde nauwkeurige blik op wat een tiener niet hardop zegt.
Gedeeld: emotioneel, literair en psychologisch
Waarom deze past
Ted van Lieshout schrijft net zo literair als Moeyaert, maar laat het zwaarste niet in één dag gebeuren: Gebr. volgt een gezin in rouw om de jongste zoon. Er is veel ruimte voor wat onuitgesproken blijft tussen de gezinsleden.
Gedeeld: emotioneel, literair en psychologisch
Waarom deze past
Rifka verzint dingen en noemt dat groot denken, en Gideon Samson laat net als Moeyaert zien hoe zo'n spel tussen kinderen kan kantelen. Kort, scherp en met een sfeer die langzaam dichtknijpt.
Gedeeld: emotioneel, literair en psychologisch
Waarom deze past
Eén moment dat niet meer terug te draaien is: in Twee seconden is dat een telefoontje achter het stuur. Elle van den Bogaart schrijft toegankelijker en sneller dan Moeyaert, maar de schuldvraag weegt net zo zwaar.
Gedeeld: emotioneel en psychologisch
Lydia Rood
Waarom deze past
Lydia Rood schrijft over een slim, eenzaam meisje van zestien en de druk die zich in haar hoofd ophoopt. Net als in Blote handen gaat het om wat er binnenin gebeurt terwijl de buitenwereld weinig merkt.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch
Waarom deze past
Een ordelijke wereld waarin onder het oppervlak iets niet klopt: dat gevoel heb je op het erf van Betjeman en in de gemeenschap van Jonas. De klassieker van Lowry is sciencefiction, maar even sober verteld en net zo psychologisch scherp.
Gedeeld: emotioneel en psychologisch
Waarom deze past
Blote handen gaat over twee vrienden op een dag waarop alles verschuift, en ook bij Erna Sassen staat een vriendschap tussen twee kinderen op het spel. Sassen schrijft rustiger en verdrietiger, over wat een jongen moet missen als iemand weggaat.
Gedeeld: emotioneel, literair en psychologisch
Waarom deze past
Gideon Samson begint rustig, met een jongen die na zijn eindexamen op reis gaat, en laat de spanning dan geleidelijk stijgen. Wie het tempo van Blote handen goed vond, met een kalme aanloop en een dag die omslaat, herkent die opbouw.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en spanning
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
