Waarom deze past
Kinderen die verdwijnen, een kwaad dat terugkomt als ze volwassen zijn: wie Vic McQueen volgde, voelt zich meteen thuis in Derry. King is nog langer en uitgebreider dan Hill, maar ook hier draait het om jeugd, verbeelding en wat je ervan meeneemt.
Gedeeld: beklemmend, duister en spanning
Waarom deze past
Een vader die zijn gezin wil beschermen in een nieuw huis aan een drukke weg in Maine: King schrijft hier een van zijn somberste romans over ouderschap. Net als Nosferatu laat het voelen hoe liefde voor je kind je kwetsbaar maakt.
Gedeeld: beklemmend, duister en spanning
Waarom deze past
Na de wilde rit met Manx is Hoorns de logische volgende Joe Hill: kleiner van opzet, met een man die wakker wordt met hoorns en iedereen zijn lelijkste gedachten hoort opbiechten. Dezelfde mix van gruwel, rouw en zwarte grappen.
Gedeeld: duister, emotioneel en spanning
Waarom deze past
Bij Simmons reist een Amerikaanse dichter met zijn vrouw en baby naar Calcutta, en net als bij Vic weegt vanaf het begin de angst om je kind. Een bedompt, broeierig boek dat de stad zelf tot dreiging maakt, korter en heter dan Nosferatu.
Gedeeld: beklemmend, duister en spanning
Waarom deze past
Een moeder en een verloren kind staan bij Straub centraal: Julia Lofting begint in Londen opnieuw na de dood van haar dochtertje. Stiller dan Hill, meer een klassiek spookverhaal, maar met dezelfde rouw die door alles heen sijpelt.
Gedeeld: beklemmend, duister en emotioneel
Waarom deze past
Verdwenen kinderen die terugkomen, verlies dat een volwassen leven kleurt: Enríquez vertelt het in korte Argentijnse verhalen in plaats van één lange roman. Vreemder en scherper dan Hill, met griezel die gewoon in het dagelijks leven sluipt.
Gedeeld: beklemmend, duister en expliciet geweld
Waarom deze past
Vic draagt haar jeugd met zich mee als een last die ze niet kan neerleggen, en de vrouw in Bradleys roman is juist stukken van haar eigen leven kwijt. Een sfeervol, ouderwets spookverhaal dat langzamer op gang komt dan Hill, met evenveel aandacht voor wat het verleden met iemand doet.
Gedeeld: beklemmend, duister en spanning
Waarom deze past
Herbert brengt zijn geesten naar het schilderachtige dorp Sleath, en wat ze laten zien is allesbehalve vredig. Waar Hill een eigen wereld als Kerstland verzint, blijft dit dichter bij het klassieke spookhuis, met evenveel duister.
Gedeeld: beklemmend, duister en spanning
Waarom deze past
Charles Manx houdt kinderen vast in een wereld die hij zelf verzon; bij Barker leeft het oude Hollywood door in een huis vol geesten. Een uitbundige, zondige roman over een uitgerangeerde filmster, groter en wilder dan Nosferatu.
Gedeeld: beklemmend, duister en spanning
Waarom deze past
Een kind dat opgroeit in de schaduw van een dood zusje dat helderziend zou zijn geweest: V.C. Andrews levert een beklemmende gothic over jeugd en geheimen. Huiselijker dan Hill, maar met dezelfde vraag wat volwassenen kinderen aandoen.
Gedeeld: beklemmend, duister en emotioneel
Waarom deze past
Robert Neville staat alleen tegenover een wereld vol vampierachtige wezens, zoals Vic als enige ooit aan Manx ontkwam. Matheson is veel korter en kaler dan Hill, een klassieker die laat zien waar moderne vampierhorror vandaan komt.
Gedeeld: beklemmend, duister en expliciet geweld
Kate Mosse
Waarom deze past
Kerstland voelt als een sprookje dat helemaal verkeerd is gegaan. Mosse keert terug naar de bron: korte spookverhalen die ze naar oude Engelse en Franse vertellingen schreef, rustig en griezelig, voor wie in Nosferatu de verbeelding het mooiste vond.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend en spanning
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
