Getuigenverklaring gaat over wat er in de Bosnische oorlog met burgers gebeurde, en Pérez-Reverte schreef met De schilder van het kwaad een roman vol herinneringen aan de Joegoslavische oorlogen. Een fotograaf en een advocaat bij het Strafhof kijken elk op hun manier naar dezelfde gruwel.
Peter Straub laat Vietnamveteranen terugkijken op wat er tijdens hun oorlog gebeurde, en Getuigenverklaring doet hetzelfde met de Bosnische oorlog. Allebei verhalen over schuld die decennia later nog boven moet komen, met een reis die het verleden blootlegt.
Per Wahlöö beschrijft een proces onder een militair bewind, en ook in Getuigenverklaring staat de vraag centraal hoe recht werkt als legers en overheden belangen hebben. Korter en satirischer dan Turow, met een scherpe politieke kant.
Minette Walters volgt een soldaat die gewond terugkomt uit Irak, en laat net als Turow in Getuigenverklaring zien hoe oorlog doorwerkt in de levens van wie erbij was. Engels, psychologisch en spannend.
Mo Hayder laat een studente in Japan zoeken naar bewijs van een oorlogsmisdaad, en Getuigenverklaring stuurt een advocaat door Europa voor hetzelfde soort bewijs. Twee boeken over wat er van een bloedbad overblijft als iedereen wil vergeten.
Robert Ludlum laat in Het Rhinemann spel zien hoe regeringen achter de schermen zaken doen, ook met de vijand. Wie in Getuigenverklaring de botsing met de Amerikaanse overheid spannend vond, krijgt hier een thriller uit de Tweede Wereldoorlog vol dubbele agenda's.
Ook bij Åsa Larsson komt een oorlogsverleden pas decennia later boven, als een wrak wordt onderzocht. Getuigenverklaring is internationaler en juridischer, Larsson Zweedser en stiller, maar beide zoeken naar wat er toen echt gebeurde.
Een vrouw die jarenlang blijft zoeken naar de waarheid over één dood: Minette Walters toont dezelfde koppigheid als de advocaat in Getuigenverklaring. Kleinschaliger, met een Londense buurt in plaats van een oorlog.
Lucas Corso reist door Europa achter een raadsel aan, zoals Bill ten Boom in Getuigenverklaring van Den Haag naar Bosnië en verder trekt. Pérez-Reverte is speelser en literairder, maar het reizen langs archieven en getuigen is hetzelfde.
Raymond Chandler schrijft net als Turow over een man die zich uit loyaliteit vastbijt in een zaak waarin machtigen liever niet laten roeren. Getuigenverklaring speelt in het internationale recht, Het lange afscheid in Los Angeles; beide hebben een melancholieke verteller.
Bill ten Boom raakt in Getuigenverklaring persoonlijk verstrikt in het onderzoek dat hij moet leiden. Bij Tana French gebeurt iets vergelijkbaars met een Ierse rechercheur, al blijft het decor kleiner: een huis buiten Dublin in plaats van half Europa.