Een jonge vrouw komt in een groot landhuis terecht en leeft er in de schaduw van een dode: de naamloze vertelster op Manderley en Cassie in haar studentenhuis hebben veel gemeen. Geen rechercheur, wel dezelfde betovering door een huis en zijn bewoners.
Gedeeld: langzaam opbouwend, beklemmend, psychologisch en literair
Iemand anders worden, en dat leven niet meer willen opgeven. Tom Ripley doet het in Italië uit hebzucht, Cassie in Ierland voor haar werk, maar de verleiding is dezelfde. Highsmith blijft net als French in één hoofd zitten. Kouder, zonder politie die meekijkt.
Gedeeld: psychologisch, literair, beklemmend en langzaam opbouwend
Indriðason neemt net zoveel tijd als French en geeft meer om mensen dan om het raadsel. Inspecteur Erlendur onderzoekt oude botten bij Reykjavik, afgewisseld met het verhaal van een mishandelde moeder en haar kinderen. Soberder geschreven en veel treuriger.
Gedeeld: langzaam opbouwend, beklemmend, psychologisch en emotioneel
Drie jeugdvrienden uit Boston, vijfentwintig jaar na de dag dat een van hen in een vreemde auto stapte. Lehane schrijft zoals French over vriendschap die iets verstikkends krijgt en over trouw aan de groep. Meerdere vertellers, en rauwer.
Gedeeld: psychologisch, literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Een rechercheur die te dicht bij zijn zaak staat: Aaron Falk keert terug naar het dorp dat hem ooit wegjoeg. Net als Cassie moet hij kiezen wie hij gelooft in een kleine, gesloten groep. Eenvoudiger geschreven dan French en sneller bij de oplossing.
Gedeeld: langzaam opbouwend, beklemmend, psychologisch en politieonderzoek
Een hechte vriendengroep waarin iets scheefgroeit, beschreven van binnenuit door één vertelster. Bij Lize Spit zijn het drie kinderen in een Vlaams dorp in de zomer van 2002. Geen moordonderzoek, en veel wreder dan het landhuis van French ooit wordt.
Gedeeld: literair, beklemmend, langzaam opbouwend en psychologisch
Wallander reist naar Riga en raakt daar, net als Cassie undercover, los van zijn eigen korps en zijn eigen zekerheden. Mankell schrijft kaler en politieker dan French. De overeenkomst zit in het trage tempo en in de speurder die niet meer weet wie hij kan vertrouwen.
Gedeeld: langzaam opbouwend, beklemmend, politieonderzoek en psychologisch
Fred Vargas schrijft politieromans waarin de gesprekken belangrijker zijn dan de sporen, en dat geldt ook voor De gelijkenis. Commissaris Adamsberg peinst over krijtcirkels op Parijse stoepen. Speelser en korter, met vreemde bijfiguren en een lichte toon.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend, psychologisch en politieonderzoek
Psychotherapeute Frieda Klein raakt tegen haar zin bij een politiezaak betrokken als een patiënt een kind beschrijft dat kort daarna verdwijnt. Net als bij French draait het om wat er in hoofden omgaat. Londen in plaats van het Ierse platteland, en meer plot.
Gedeeld: psychologisch, langzaam opbouwend, beklemmend en politieonderzoek
Chris Whitaker schrijft een misdaadroman die je vooral om de personages leest: de felle Duchess van dertien en politiechef Walk, die zijn jeugdvriend wil beschermen. Dezelfde zorg voor taal als bij French. Meer vertellers, en het raakt je harder.
Gedeeld: literair, emotioneel, langzaam opbouwend en politieonderzoek
Een vrouw die voor haar werk een huis binnengaat waar ze niet veilig is. Camille logeert bij haar moeder in Missouri om over vermoorde meisjes te schrijven. Flynn is giftiger en donkerder dan French, maar net zo goed in een ik-verteller die je niet helemaal doorgrondt.
Gedeeld: psychologisch, beklemmend, literair en emotioneel
Als je bij French het meest geniet van sfeer en plek: Donna Leon doet voor Venetië wat zij voor Ierland doet. Commissario Brunetti onderzoekt de dood van een museumdirecteur terwijl het water stijgt. Lichter en klassieker, zonder het psychologische spel.
Gedeeld: langzaam opbouwend, politieonderzoek en literair