Het lange afscheid is Chandlers meest literaire Marlowe, over vriendschap, drank en wat loyaliteit kost. Leonardo Padura schrijft zijn Mario Conde in dezelfde melancholieke toon: een speurder in Havana die net zo vaak over zijn leven nadenkt als over de zaak.
Mario Conde is een romanticus met een kater, net als de Marlowe van Het lange afscheid. Hier wordt hij verliefd terwijl een zaak hem opeist, en Padura beschrijft Havana zoals Chandler Los Angeles: mooi, vervallen en vol geheimen.
Het lange afscheid neemt de tijd voor personages, en Koekoeksjong ook. Cormoran Strike is een veteraan met schulden die net als Marlowe eerlijker is dan de rijke mensen voor wie hij werkt. Robert Galbraith schrijft breed en modern, met een vergelijkbare weemoed.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Werd je in Het lange afscheid geraakt door hoe een vriendschap een speurder kan verblinden, dan vind je bij Tana French hetzelfde thema in een Iers jasje. Literair, traag opbouwend en net zo veel over identiteit en verlangen als over een moord.
Het lange afscheid is eigenlijk een roman die toevallig een detective is, en dat geldt ook voor Onrust in Oxford. Dorothy L. Sayers gebruikt een reünie om over liefde en zelfstandigheid te schrijven. Engels en beschaafd, maar net zo literair als Chandler.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Peter Straub laat in Kelen een schrijver terugkeren naar zijn geboortestad en een oude zaak oprakelen, met dezelfde melancholie als Het lange afscheid. Duister, literair en langzaam opbouwend: een thriller voor wie bij Chandler vooral de stem en de sfeer waardeerde.
Een rijke enclave waar de machtigen elkaar dekken: dat herkent wie in Het lange afscheid door Idle Valley zwierf. Peter Straub volgt een jongen die opgroeit tussen de families van een Caribisch eiland en hun geheimen. Literair, traag en vol morele schaduw.
Het lange afscheid is de detective die het meest over de speurder zelf gaat, en Fred Vargas doet iets vergelijkbaars met Adamsberg. Een dromerige commissaris kijkt op zijn eigen manier naar Parijs. Vreemder en poëtischer dan Chandler.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Het lange afscheid laat zien wat geld en drank met mensen doen, en Elizabeth George kijkt net zo genadeloos naar de onderkant van Londen. Een dik, literair boek dat net als Chandler meer over mensen gaat dan over de oplossing.
Marlowe en Pepe Carvalho zijn neven: allebei privédetectives die de rijke stad om hen heen met spot bekijken. Na Het lange afscheid brengt dit boek je naar Barcelona en de wereld van een grote voetbalclub, met dezelfde mix van cynisme en levenslust.
Het lange afscheid is langzaam, melancholiek en meer geïnteresseerd in schuld dan in daders. Karin Fossum werkt net zo: Veenbrand begint met een gruwelijke vondst en wordt een stil, psychologisch boek over de mensen eromheen. Noors en kaal, maar even schrijnend.
Martin Beck, een vermoeide man met een slecht huwelijk, zit maandenlang vast op één dode vrouw in een Zweedse sluis. Vond je de weemoed van Het lange afscheid mooi, dan krijg je bij Sjöwall en Wahlöö een sobere, Zweedse variant.