Wie Noris Luna als dienstmeisje heeft gevolgd, vindt in deze tweede Pausewang de andere kant van dezelfde droom: een jonge arbeider die de stad juist ontvlucht. Net zo sober verteld, en minstens zo goed om over door te praten.
Noris werkt in een rijk huis en ziet van dichtbij hoe de bazen leven. Zwigtman draait het perspectief om en vertelt vanuit de bevoorrechte dochter van een machthebber, die pas langzaam beseft wat haar welvaart kost.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch
Noris komt uit het niets en droomt van een beter leven, net als de vechtersbaas in dit boek die stiekem leest en schrijft. S.E. Hinton zet het in Amerika, korter en ruwer, maar met dezelfde blik op jongeren zonder kansen.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
De armoede die Noris in de stad leert kennen, kent Rusty-James van huis uit. Hinton schrijft over een jongen die zich met zijn vuisten staande houdt, kort en hard, met een broer naar wie hij opkijkt.
Noris is dertien en staat er in een vreemde stad helemaal alleen voor. Ook Vis is dertien en zoekt een eigen plek om te overleven als het thuis misgaat. Marlies Slegers schrijft Nederlands en jonger van toon, net zo betrokken.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Noris laat haar dorp achter voor de beloften van de grote stad, Miles zijn saaie leven voor een kostschool vol avontuur. John Green is luchtiger en Amerikaans, maar ook hier blijkt de droom anders dan gedacht.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Pausewang laat Noris een harde werkelijkheid onder ogen zien die ze liever niet had gekend. Patrick Ness doet dat met Conor, die met een zieke moeder en een nachtelijk monster leert onder ogen zien wat hij niet wil weten. Kort en indringend.
Noris vertrekt betoverd door verhalen, en Pausewang laat zien wat er overblijft van zulke verhalen in de echte stad. Provoost speelt ook met de grens tussen verhaal en werkelijkheid, in een donkere, literaire vertelling.
Noris ontdekt hoe volwassenen haar gebruiken, en ook Lucas wordt in Anne Provoosts roman langzaam meegetrokken in iets waar hij de gevolgen niet van overziet. Literair, ernstig en goed om over te praten.
Noris moet als dienstmeisje alles slikken om haar baan te houden, en draagt die last in haar eentje. Carry Slee schrijft over een jongen die net zo veel op zijn schouders neemt, Nederlands, vlot en emotioneel.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Noris wordt in Providencia klein gehouden door het gezin waarvoor ze werkt. Mirjam Pressler beschrijft een meisje dat zichzelf klein houdt, uit onzekerheid over haar lijf, en dat langzaam leert opstaan. Toegankelijk en eerlijk.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Noris moet als dertienjarige ver van huis volwassen worden. Bij Van Lieshout gebeurt dat thuis, aan de keukentafel van een rouwend gezin, en schrijft een tiener zich erdoorheen. Stiller en literairder, met hetzelfde gewicht.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch