Goos Verhoef is niet het enige tv-typetje dat De Bie een eigen boek gaf. Ook meneer Foppe, de verlegen vrijgezel, kreeg een langer verhaal waarin hij zijn vertrouwde plek moet verlaten; minder gepraat over boeken, net zo veel ontroering achter de grap.
Goos bespreekt boeken en praat intussen over zijn liefdesleven; Hendrik en Evert bespreken bij schaak en borrel vooral hun eigen ouderdom. Groen schrijft net zo vertederend over mannen die de wereld op hun eigen manier bekijken.
Achter de toonbank van Goos zit een eenzame man die over de liefde wil praten. Bij Groen is het een weduwe die er een volkstuin vol nieuwe buren bij krijgt. Twee boeken over een klein wereldje vol eigenaardige mensen, met een glimlach verteld.
Een dikke vrijgezel in een sigarenwinkel en een oom die groot is in eetlust en sterke verhalen: Kortooms en De Bie houden allebei van een opschepper met een zacht hart. Klassieke Hollandse volkshumor, om om te lachen en bij te glimlachen.
Goos droomt van liefde, de mannen van Tire Pressure van een doorbraak met hun band. Dijkshoorn vertelt over hun optredens in buurthuizen met dezelfde mengeling van spot en sympathie waarmee De Bie naar zijn sigarenboer kijkt.
De sigarenboer van De Bie en de kruideniersjongen van Fabricius zijn allebei kleine middenstanders met grote gevoelens. Fabricius vertelt een ouderwetse liefdeskomedie, net zo goedmoedig en met een held die je meteen in je hart sluit.
Goos Verhoef praat tegen de kijker over boeken en liefde, poes Poef schrijft in haar dagboek over het leven bij een schrijversechtpaar. Campert en De Bie houden allebei van een eigenwijze verteller met een klein wereldje.
De sigarenboer van De Bie klaagt graag over de liefde en zijn bestaan, en dat doet Dorrestijn ook, maar dan als oude man. Galgenhumor over het eigen leven, iets donkerder van toon, voor wie houdt van een mopperaar die je toch graag hoort.
De Bie maakt van een vertrouwd tv-gezicht een romanfiguur; Al Galidi doet hetzelfde met de kroonprins, die stiekem de straten van Den Haag in gaat. Een absurde komedie over een bekende figuur die je opeens van dichtbij ziet.
Goos vertelt vanuit zijn sigarenwinkel, Mr. Mulliner vanuit de bar van De Rustende Hengelaar. Twee praatgrage vertellers die elk verhaal naar zich toe trekken; Wodehouse is Engelser en luchtiger, De Bie Hollandser.
Een Rotterdamse buurvrouw met een aanbod en een gezin dat net in Nederland is: Benali maakt van de jaren tachtig een komedie vol rare types. Wie bij De Bie genoot van het kleine middenstandsleven, vindt hier een andere kant van hetzelfde land.
Goos Verhoef is een bescheiden vrijgezel met een sigarenwinkel; de mannen in Haantjes verdienen in 1998 bakken met geld en vinden zichzelf geweldig. Kluun zet een heel ander soort mannen neer, maar lacht ze net zo hard uit als De Bie zijn sigarenboer.