Hendrik Groen is 83 en woont in een verzorgingshuis in Amsterdam-Noord, en vanuit dat gezichtspunt schrijft ook Dorrestijn zijn berichten uit het bejaardenhuis. Groen is een romanfiguur met een dagboek, Dorrestijn spreekt voor zichzelf, maar de vrolijkheid over het ouder worden is dezelfde.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Bukken, brilpoetsdoekjes en de aardappel: Dorrestijn maakt van de ouderdom een reeks kleine onderwerpen. Bomans' terugblikken hebben datzelfde oog voor het kleine, met meer heimwee naar vroeger en minder gedachten aan het einde.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Het tehuis in Noord is dicht en Groen woont nu in Bergen aan Zee, ver van zijn oude vriendenclub. Ook Dorrestijn denkt in Het rimpelperspectief aan de vrienden die er niet meer zijn; bij allebei blijft het luchtig.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Carmiggelts dierenkronkels zijn kort, vriendelijk en een beetje weemoedig, precies het register van Dorrestijns stukjes over bukken en de aardappel. Een bundel om op dezelfde manier in kleine porties te lezen.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Een oude man die worstelt met zijn eigen lijf en de geraniums: dat is de grap van Het rimpelperspectief. Verbogt maakt vergelijkbare komedie van loketten, winkels en straat, waar alles net anders loopt dan de bedoeling.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Meneer Foppe is een figuur die het leven vanaf de zijlijn bekijkt, met de lichte melancholie die ook Het rimpelperspectief kleurt. Deze keuze uit drie Foppe-boeken plus stukken van De Bie's Bieslog leest net zo makkelijk.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Een kastanjetak in een lege fles op de vensterbank, en Bril kijkt hoe de knoppen opengaan. Zulke kleine waarnemingen, met een randje vergankelijkheid, zijn ook de kracht van Dorrestijns stukken over geraniums en de aardappel.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Berichten uit het bejaardenhuis passen goed naast Wodehouses golfverhalen, die vaak verteld worden door een bejaarde clubgenoot. Allebei laten ze een oudere verteller los op de dwaasheid van anderen, Wodehouse met Engelse zwier.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Dorrestijn schrijft zijn berichten vanuit het bejaardenhuis, Witteman haar columns vanuit een vakantiepark en het postkantoor. Twee schrijvers die gewoon gaan zitten en kijken, en daar droog verslag van doen.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
De Boer vult een dikke bundel met eigenaardige figuren, van een menselijke kanonskogel tot de gravin van Habernix. Na Dorrestijns ouderdomsstukjes is dit vrolijke onzin in hetzelfde korte formaat, met minder weemoed.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Koch houdt zijn hele leven al van voetbal en schreef daarover voor Hard gras. Wie bij Dorrestijn de herinneringen aan zijn jeugd het leukste vond, krijgt hier een andere schrijver die met humor terugkijkt via één liefhebberij.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Het rimpelperspectief eert de voorboden van de dood en kijkt toch vrolijk terug. Youps debuut doet het omgekeerde: een jonge schrijver die al nostalgisch is over de meisjes van zijn Gooise jeugd. Samen een mooi tweeluik over terugkijken.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk