Een wereld zonder pijn en dood die er perfect uitziet, en twee tieners die een zware taak krijgen: Shusterman bouwt voort op dezelfde vraag als Lowry. Spannender en harder, maar met net zo veel stof tot nadenken.
Bij Lowry zijn sterke gevoelens weggepoetst, bij Lauren Oliver is liefde een ziekte waartegen iedereen op zijn achttiende wordt behandeld. Romantischer van toon, met dezelfde langzame ontdekking dat een veilige wereld iets kost.
Een Muur rond het land, iedereen gelijk gekleed en elke avond hetzelfde eten: Daniëlle Bakhuis schetst een Nederlands Collectief dat sterk aan de gemeenschap van Jonas doet denken. Korter en directer, voor wie net instapt in dystopie.
Jonas leert in stilte wat zijn wereld verzwijgt; Todd hoort juist ieders gedachten in een dorp vol lawaai. Patrick Ness schrijft een wildere, rauwere dystopie, maar ook hier stuit een jongen kort voor zijn volwassenwording op een groot geheim.
Een afgesloten gemeenschap met eigen regels en een jongen die zich afvraagt wat erachter zit: dat deelt Thomas met Jonas. Dashner maakt er een snelle avonturenreeks van, met meer actie en minder bespiegeling.
Een eiland onder een dictator en jonge hoofdpersonen die de mooie buitenkant doorzien: Floortje Zwigtman schreef een Nederlandstalige dystopie die net als The Giver gaat over wat macht met vrijheid doet.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch
Wie de vragen van Jonas over herinneren en vergeten boeiend vond, kan terecht bij Aline Sax: een meisje ontwaakt tussen de laatste mensen, en niemand weet nog wat er met de aarde gebeurde. Somberder, met een sterk mysterie.
Een strak geregelde toekomst, ondergronds en overvol: Evert Hartman situeert zijn dystopie in een half verdronken Nederland. Wat ouder dan het boek van Lowry, met jongeren die zich niet neerleggen bij hun lot.
Ook bij Shusterman beslist een systeem over het leven van jongeren, hier na een burgeroorlog in Amerika. Een confronterende roman die de morele vragen van The Giver nog scherper stelt.
Jonas ontdekt wat er gebeurt met wie niet in de gemeenschap past; bij Mirjam Mous belanden regelbrekers in een instituut. Een Nederlandse thrillerreeks die de vraag van Lowry naar orde en vrijheid sneller en spannender stelt.
Wat als een overheid alles radicaal omgooit voor een beter leven? Evert Hartman schreef het met een groene regering, Lowry met een gemeenschap zonder pijn. Allebei boeken die laten zien dat een ideale wereld schaduwkanten heeft.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en toegankelijk