Wintergast sluit een vrouw op in een sneeuwstorm op een afgelegen plek, en Yrsa Sigurðardóttir doet iets vergelijkbaars met een groep vrienden op een IJslands eiland. Kouder en grimmiger, maar dezelfde benauwde sfeer van niet weg kunnen.
Een decembernacht, kou en een familie waarin niemand helemaal eerlijk is: Wintergast en Iedereen liegt delen die winterse onrust. Camilla Grebe wisselt vaker van verteller, terwijl Van Vuuren dicht bij Bea en haar twijfels blijft.
Bea stuit op een familiegeheim in een huis waar ze niet weg kan, en de journaliste in Teerbemind keert terug naar een familie die ze liever ontloopt. Gillian Flynn is rauwer en zwarter, maar de verstikkende sfeer binnen een familie is even sterk.
Slaapgebrek laat Bea twijfelen aan wat ze ziet, en in Dagbehandeling ontbreken de hoofdpersoon hele stukken tijd. Franck Thilliez trekt die verwarring veel verder door, met een ingewikkelder puzzel en een Frans decor.
Wie in Wintergast hield van een familiegeheim onder een dikke laag sneeuw, vindt bij Åsa Larsson het hoge noorden van Zweden als decor. Het verleden reikt hier tientallen jaren terug, en Rebecka Martinsson zoekt het geduldig uit.
Gedeeld: familiegeheim, ijzige sfeer en psychologisch
Een oud familiegeheim dat in de kou bovenkomt: Arnaldur Indriðason maakt daar in Noorderveen een sobere IJslandse politieroman van. Minder psychologisch dan Wintergast en meer speurwerk, maar het gevoel van een donker, koud land is hetzelfde.
Bea graaft in de geschiedenis van een familie op een afgelegen boerderij; in Moordkuil leiden oude botten Erlendur naar een gezin van tientallen jaren terug. Indriðason laat het verleden hoofdstuk voor hoofdstuk terugkomen, met een zwaarmoedige toon.
Minette Walters zet net als Van Vuuren een buitenstaander in een geïsoleerde gemeenschap waar een familie dingen verzwijgt. Ze schrijft trager en Engelser, met veel oog voor hoe mensen in een dorp hun mond houden.
Ruth Rendell schrijft net als Van Vuuren over een familie die één oude gebeurtenis nooit heeft verwerkt. Het stille huis is kalmer en literairer dan Wintergast, maar de onrust tussen familieleden die elkaar niet vertrouwen voelt even benauwend.
Bea strandt bij aangetrouwde familie die ze nauwelijks kent; bij McFadden zoekt een vrouw zonder baan haar toevlucht bij haar oma. Die verblijfplaats blijkt even onrustig als de Groningse herenboerderij, alleen met kortere hoofdstukken.
Kou, afzondering en een vrouw die niet meer weet wat ze kan geloven: Mary Kubica kiest een besneeuwde hut in plaats van een Groningse boerderij. Het boek springt in de tijd en tussen vertellers, wat de spanning anders opbouwt dan in Wintergast.
Na Wintergast is Bed & Breakfast een logische volgende Van Vuuren: weer een docente met een saai geworden leven die bij weinig bekende familie terechtkomt. Hier is het een halfzus en een wijngaard, en de toon is zonniger dan in de Groningse sneeuw.