Leesradar.

Schrijvers zoals Jet van Vuuren

  1. Saskia Noort

    Waarom deze past

    Saskia Noort en Jet van Vuuren zetten allebei vrouwen in een herkenbaar Nederlands decor, van vriendinnenclub tot buitenwijk, waar het gewone leven langzaam ontspoort. Noort is iets scherper en zwartgalliger; Van Vuuren blijft dichter bij familie en het verleden.

  2. Esther Verhoef

    Waarom deze past

    Ook Esther Verhoef schrijft psychologische spanning over vrouwen die in een nieuw huis, een nieuwe relatie of een vakantieoord ontdekken dat ze iemand verkeerd hebben ingeschat. Verhoef neemt meer tijd voor sfeer; Van Vuuren gaat sneller naar het eerste lijk.

  3. Simone van der Vlugt

    Waarom deze past

    Bij Simone van der Vlugt draait het net als in Vluchtweg vaak om een jeugdherinnering die terugkomt en een gebeurtenis van jaren geleden die anders blijkt te zijn gegaan. Van der Vlugt schrijft ingetogener, Van Vuuren zet meer vaart en meer verdachten neer.

  4. Linda van Rijn

    Waarom deze past

    Linda van Rijn schrijft vlotte vakantiethrillers, en wie Zomerdruk, Zomerzin of Bloedheet goed vond, zit daar goed: zon, toeristen en een moord in een vakantieomgeving. Van Rijn is lichter en korter; Van Vuuren gaat iets verder in de psychologie van haar personages.

  5. Suzanne Vermeer

    Waarom deze past

    Suzanne Vermeer schrijft ook spanningsromans op vakantieplekken, met een Nederlandse vrouw die ver van huis in de problemen komt. Haar boeken spelen vaker in het buitenland; Van Vuuren blijft liever in Nederlandse provincies, van Friesland tot Zeeland.

  6. Corine Hartman

    Waarom deze past

    Corine Hartman en Jet van Vuuren schrijven Nederlandse psychologische thrillers waarin een vrouw ontdekt dat iemand in haar naaste omgeving haar niet goed gezind is. Hartman is duisterder en gewelddadiger; Van Vuuren mengt de spanning vaker met een vleugje humor.

  7. Anita Terpstra

    Waarom deze past

    Net als Jet van Vuuren schrijft Anita Terpstra over gezinnen en vriendinnen bij wie een oude kwestie opeens weer bovenkomt. Terpstra speelt vaker met wisselende perspectieven en een verrassende opbouw; Van Vuuren zet sterker in op een herkenbaar decor.

Redactie Leesradar Bijgewerkt op