Vossenhuid laat een familie zien waarin wrok jarenlang onder tafel blijft; bij Ruth Rendell zwijgen een moeder en twee dochters over wat er twaalf jaar eerder thuis gebeurde. Geen dorp vol roddels deze keer, wel hetzelfde trage blootleggen.
Kolonel Lockyer-Fox wordt in zijn eigen dorp het mikpunt van achterklap, en bij Ruth Rendell kijkt een nicht terug op twee zussen in East Anglia die niemand echt kende. Het Engelse dorpsleven is net zo benauwend, het verhaal wat literairder.
Net als Vossenhuid speelt Wintergast rond de kerstdagen, op een plek waar familie bijeenkomt en oude rekeningen bovenkomen. Jet van Vuuren schrijft Nederlands en lichter dan Walters, met een docente als hoofdpersoon in plaats van een advocaat.
Vossenhuid draait om wat een vader zijn kinderen nalaat, in geld en in wrok. Bij Jet van Vuuren erft een docente een wijngaard van haar vader en daarmee ook zijn geheimen; toegankelijker en zonniger, met hetzelfde soort familiegeschiedenis.
Gedeeld: familiegeheim, langzaam opbouwend en psychologisch
Wie in Vossenhuid de oude Engelse landadel met zijn trots en schulden goed vond, vindt bij Dolores Redondo een Spaanse adelsfamilie met nog meer te verbergen. Redondo is langer en emotioneler; het buitenstaandersperspectief is hetzelfde.
Na Vossenhuid ligt Het heksenmasker voor de hand: ook daar een rijke oude vrouw in een Engels dorp en een omgeving die alles al denkt te weten. Minder kerstsfeer en minder lastercampagne, meer puzzel rond het sterfgeval zelf.
Charlotte Link zet net als Walters een landhuis op het Engelse platteland centraal, hier in Yorkshire, met vrienden die elk jaar samenkomen. Waar Vossenhuid vanuit een advocaat kijkt, volg je bij Link de spanningen binnen de groep zelf; dikker en trager.
Vossenhuid ontleedt een familie die naar buiten toe nog fatsoenlijk lijkt; Camilla Grebe doet dat met een Zweeds gezin en een zomerfeest. Moderner en met wisselende vertellers, maar ook hier zie je hoe kleine leugens zich opstapelen.
De kolonel in Vossenhuid weet niet meer wie hij kan vertrouwen, en bij Camilla Grebe overkomt een vrouw hetzelfde als het tienermeisje in huis vermist raakt. Kouder en sneller dan Walters, met evenveel wantrouwen binnen het gezin.
Een kolonel met een militair verleden en kinderen die hem iets kwalijk nemen: Vossenhuid draait om wat jaren onder de oppervlakte blijft. Anya Niewierra graaft op die manier in het verleden van een moeder die haar dochter jarenlang in de Pyreneeën verstopte.
Net als in Vossenhuid hangt er bij Lisa Jackson een gemis over een familie dat niemand hardop benoemt. Jackson is Amerikaanser, sneller en spannender, Walters droger en Engelser, maar allebei laten ze een gezin onder verdenking leven.
Vossenhuid laat zien hoe snel een dorp een man veroordeelt op basis van geruchten. Lieneke Dijkzeul volgt een man met een benijdenswaardig leven dat begint te scheuren; Nederlands en strakker van opzet, met dezelfde aandacht voor schuld en schaamte.