Wilt zit omhoog laat zien hoe één misverstand uitgroeit tot een staatszaak. McEwan maakt van een kakkerlak een premier en laat de Britse politiek even hard ontsporen. Korter en politieker, met dezelfde logica die alles erger maakt.
Een kleine aanleiding met enorme gevolgen: bij Wilt een vermeende gluurpartij, bij Jonasson een berekening dat de dampkring gaat bezwijken. Zweedse droogheid tegenover Engelse slapstick, beide even absurd.
Bertie Wooster belandt telkens in de narigheid door anderen, zoals Henry Wilt door een verdenking die nergens op slaat. Wodehouse is lieflijker en komt zonder politie uit, maar de kettingreactie van misverstanden is even grappig.
Bij Sharpe botsen leger en politie rond een onschuldige docent; bij Helen Fielding stort journaliste Olivia Joules zich in een spionageavontuur dat haar fantasie overtreft. Fielding is romantischer, de farce is even groot.
Henry Wilt is een gewone docent die in een groteske situatie belandt; Ron van Dijk is een Vinex-vader die de Olympische Spelen wil organiseren. Nederlandse humor waarin een doodgewone man in een veel te groot verhaal terechtkomt.
Wilt zit omhoog is pure klucht, een traditie die teruggaat op Wodehouse. In Bedankt, Jeeves! staat Bertie er zonder zijn vaste redder voor, met alle rampen van dien. Onschuldiger dan Sharpe, maar net zo strak opgebouwd.
Wilt zit omhoog prikt in gezag en mannelijke trots; Kluun doet dat met de haantjes van de Amsterdamse beurs in 1998. Rauwer en Nederlandser, met hetzelfde plezier in mannen die zichzelf voorbijlopen.
Sharpe en Thomése schrijven allebei schaamteloze kluchten waarin niets te gênant is. In J. Kessels: the novel rijdt de schrijver met zijn Tilburgse vriend in een aftandse Toyota naar het buitenland. Platter dan Wilt zit omhoog, en zeker zo grappig.
Leger, politie en een ongelukkige docent: Sharpe zet het gezag graag voor gek. Brusselmans doet hetzelfde met de televisiewereld en zijn domme, rijke producent Guggenheimer. Vlaams, grof en vol overdrijving.
Henry Wilt kan zich nergens uit praten, en Kluun begint in DJ aan een tv-klus die hij beter had kunnen laten. Twee hoofdpersonen die steeds dieper wegzakken, verteld met veel zelfspot.
Eén verkeerd begrepen moment in een damestoilet en Wilt kan niets meer goed doen. Raoul de Jong beschrijft een jaar na de middelbare school waarin ook alles tegenzit. Lichter en persoonlijker dan Sharpe, met hetzelfde talent voor pijnlijke situaties.