Waylander is een huurmoordenaar die zijn geweten terugvindt, en Brent Weeks volgt Azoth op weg naar dat vak. Zelfde rauwe sfeer, zelfde vraag of zo iemand nog iets goeds kan doen.
Robin Hobb laat Fitz opgroeien tot sluipmoordenaar van de koning, Gemmell laat Waylander worstelen met zijn verleden. Hobb is trager en persoonlijker, maar het morele dilemma van de moordenaar staat in beide centraal.
Een antiheld met bloed aan zijn handen die toch voor iets groters kiest: dat is Waylander, en dat is ook Elric bij Moorcock. Kort, donker en vol morele twijfel.
Gedeeld: epische wereld en moreel grijze hoofdpersoon
Geralt doodt voor geld en heeft zijn eigen code, net als Waylander voordat hij de jonge priester redt. Sapkowski schrijft korter en ironischer, met dezelfde grijze helden.
De moordenaar uit Waylander verdient zijn brood met doden tot een priester zijn pad kruist; bij Abercrombie zit zelfs de folteraar vol twijfels. Een cynischer boek, maar wie de schuldige held bij Gemmell sterk vond, zit goed.
Waylander en Thomas Covenant zijn allebei hoofdpersonen die je niet meteen sympathiek vindt en die toch het lot van een land dragen. Donaldson is trager en zwaarder, Gemmell sneller, maar het schuldgevoel weegt in beide.
Gedeeld: epische wereld, moreel grijze hoofdpersoon en psychologisch
Een land onder de voet van een vijandig leger bij Gemmell, een wereld onder de voet van demonen bij Brett. Ook hier gaat iemand op zoek naar een wapen dat het tij kan keren, verteld vanuit meerdere personages.
Gedeeld: meerdere vertellers, spanning en toegankelijk
Wie in Waylander de wisseling tussen de moordenaar, de priester en generaal Egel goed vond, krijgt bij Martin een nog groter web van personages. Trager, maar net zo meedogenloos.
De laatste verdedigers onder Egel hopen op een legendarische wapenrusting, en bij Brooks rust de hoop op een stervende magische boom. Een toegankelijk verhaal over een tocht om een land te redden.
Generaal Egel houdt de laatste stelling terwijl Waylander op pad is: dat schakelen tussen front en zoektocht doet Ryan ook. Zijn wereld draait op stoom en drakenbloed in plaats van zwaarden, maar de opbouw voelt vertrouwd.
Waylander zoekt een wapenrusting die een volk kan redden, en in De Achtste Rune draait het om een rune die een heerser onoverwinnelijk maakt. Nederlandse fantasy met dezelfde jacht op een machtig voorwerp.
Joram is net als Waylander iemand die door de buitenwereld wordt gevreesd en gewantrouwd. Weis en Hickman maken er een tragisch epos van met dezelfde vraag naar goed en kwaad.
Gedeeld: epische wereld en moreel grijze hoofdpersoon