Skilgannon de Verdoemde heeft een bloedbad op zijn geweten en zoekt boete als monnik. Net als Elric is hij een held met een zwarte schaduw, in snelle, harde zwaard-en-tovenarij.
Gedeeld: moreel grijze hoofdpersoon, epische wereld en duister
Brent Weeks volgt een straatjongen die in de leer gaat bij een huurmoordenaar en verstrikt raakt in de machtsspelletjes van het hof. Snel, duister en vol morele schemerzones, zoals de keuzes van Elric.
Martin opent zijn reeks met adellijke huizen die elkaar de troon misgunnen en een oude dynastie in ballingschap. Breder en trager dan Moorcock, maar met evenveel hofintrige en grijze personages.
Een jongen moet de klappen opvangen die eigenlijk voor een eerzuchtige prins bedoeld zijn. Margaret Weis bouwt daaruit een duister verhaal over macht en verleiding aan het hof, dat goed past naast de rivaliteit tussen Elric en Yyrkoon.
In dit handelsrijk is drakenbloed de brandstof van macht, en wie het verdraagt krijgt bijzondere krachten. Anthony Ryan geeft draken net als Moorcock een duistere rol als bron van macht, in een vlot avonturenverhaal.
Abercrombie kiest een strijdmoede barbaar, een kreupele ondervrager en een verwaande edelman als hoofdpersonen. Bijna niemand is hier een held, en dat maakt het een logisch vervolg voor wie Elric om zijn zwakte en twijfels waardeerde.
Een orde van priesteressen bewaakt al eeuwen de vrede tussen mensen en draken, tot die balans begint te wankelen. Weis combineert draken met politieke intriges, minder somber dan Moorcock maar met dezelfde oude, gevaarlijke machten.
Op het eiland Thanedd komen tovenaars en koningen samen, en Sapkowski laat daar intriges en verraad losbarsten. Dit vierde Witcher-deel deelt met Elric de grijze moraal en een hoofdpersoon tussen machten in. Begin wel bij De laatste wens.
Thomas Covenant is misschien wel de meest onsympathieke held uit de fantasy, een zieke man die de magie van een andere wereld weigert te geloven. Wie Elric om zijn ziekelijkheid en twijfel boeiend vond, vindt hier een nog donkerder variant.
Gedeeld: moreel grijze hoofdpersoon, epische wereld en duister
Op het eiland Blenholme bestrijden rivaliserende koninkrijken elkaar met zwaard en magie. Julian May bouwt een wereld vol hofintriges en dubbelzinnige figuren, die past bij de politieke kant van Melniboné.
Gedeeld: epische wereld, hofintriges en moreel grijze hoofdpersoon