Van Dis keert in deze verhalen terug naar vluchtelingen in Europa, en in De wandelaar, de roman in deze Parijsband, belandt een man tussen zwervers en vluchtelingen. Langer en met wandelroutes erbij, maar met dezelfde mild-ironische blik.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en emotioneel
Wie van de korte, licht ironische verhalen van Van Dis houdt, kan terecht bij het debuut van Arthur Japin. Zijn verhalen gaan over mensen die willen opvliegen en hard neerkomen, met evenveel mededogen en iets meer sprookjesachtige fantasie.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
In een van de Vijf vrolijke verhalen reist de verteller door de tijd, en Dimitri Verhulst gaat nog verder: zijn Malodot belandt na een ongeluk in een kliniek voor overledenen. Absurd, grappig en literair, voor wie het vreemde verhaal in de bundel het mooiste vond.
Van Dis kijkt in zijn bundel als Europeaan naar mensen op de vlucht. Kader Abdolah vertelt van de andere kant, vanuit de vrouwen die weg moesten: ernstiger van toon dan de vijf vrolijke verhalen, maar met dezelfde korte vorm en mildheid.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Het tijdreisverhaal in de bundel van Van Dis laat zien dat hij het absurde niet schuwt. Murakami schuift in deze verhalen voortdurend tussen het alledaagse en het surrealistische, en blijft net zo dicht bij gewone mensen.
Van Dis schrijft met zelfspot over een goedbedoelende Europeaan op reis; Pieter Waterdrinker laat Ruben Katz vanuit een cel zijn leven vertellen. Een volle roman in plaats van korte verhalen, voor wie de ironie van Van Dis graag wat ruwer wil.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en met humor
Het kustdorp uit de jeugd van Van Dis heeft een tegenhanger in het Waalse heuveldorp van Mevrouw Verona. Verhulst schrijft even ingetogen over afscheid en herinnering, alleen in één lang, winters verhaal in plaats van vijf korte.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
De verteller van Van Dis kijkt met zelfspot naar zijn eigen goede bedoelingen in de Hoorn van Afrika. Abdolah draait het perspectief om en schrijft als balling over zijn eigen land, waar hij niet veilig terug kan: een persoonlijk boek, ernstig en toch licht.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Van Dis noemt zijn verhalen vrolijk, al gaan ze over oorlog en vluchten; Nicolien Mizee heeft die tegendraadse humor ook. In De halfbroer raakt Marly uit balans door succes en liefde, beschreven met droge, ontwapenende ironie.
Het verhaal over het kustdorp van zijn jeugd laat Van Dis van zijn mildste kant zien. Wie dat raakt, vindt in Kees de jongen van Theo Thijssen een klassieker over een dromerige Amsterdamse jongen, met dezelfde warme blik op een kind.